| » . |
پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو...
و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
برای شنیدن موسیقی روی دکمه پخش کلیک کنید
سایت اخبار دانشگاهی و استخدامی کشور
سایت رسمی محمد رضا پورمند
سایت دانشجویان/بانک مقالات علمی به زبان فارسی
گلوبال فایننس
دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
دانشگاه سرام CERAM Sophia-Antipolis - فرانسه
انجمن علمی دانشکده مدیریت
وبلاگ مصطفی
سحر گلکاری حق
وبلاگ حسن صابري
مدیریت صنعتی رفسنجان ورودی 81
قنیرستان
همکلاسی
عندليبان
فتوبلاگ روشنک
کارتون های کودکی در یوتیوب
بازی رایانه ای پرتاب کفش به بوش
یک لیوان چای داغ!
معاون دانشگاه زنجان دخترک را صیغه کرده بوده!!!!!!1!
فایرفاکس 3
چمران ، شریعتی و درد مشترک
به بهانه سالگرد شریعتی!
مرور سير تاريخي تقابلات آيت الله مرتضي مطهري و دکتر علي شريعتي
وزیر: فیلم واقعه دانشگاه زنجان اشاعه فحشا بود
فیلم افتضاح اخلاقی در دانشگاه زنجان
معرفی برنامه
تصميم گيري مديريتي
موفقیتی بزرگ
یک دهه گذشت
افطاری هشتادی
چند اپیزود پیرامون کنسرت شهرام ناظری با گروه دوستی
سلاممم
عاقبت چاپلوسی
در آستانه سالگرد درگذشت دکتر ونوس
جنگ جاهلانه
سلامی چو بوی خوش آشنایی
برای حلبچه
دامنه آی آر
سرنوشت محتوم
مصطفی
صادق شیرازی
نگار عرب
کاوه مهاجری
فاطمه حقایق
خبات
کیمیا نامدارپور
پوریا
سحر گلکار
امید شجاع دل
پرستو امینیان
لیلا صدر
مجتبی علی یاری
مریم توفیقی
حسین معصومی
محسن هاشمی گهر
حدید گلاب
محمدرضا پورمند
اسرا تفت
سمیه حسینی
نسیبه شبیری
یاسمن فتوره چی
شیرین ریاضی
ستاره یوسفی
سمیه نظری
سام کلاهگر
راحیل شمس
مهرناز مهدی زاده
سید محمود لاجوردی
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
مرداد 1390
تیر 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
تیر 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آرشيو
برای حلبچه ( فرهنگی اجتماعی )
در طول تاریخ دیکتاتورهای زیادی داشتیم. دیکتاتوری لفظی است که اگرچه بار منفی دارد اما لزوما اینطور نیست. دیکتاتور یعنی خودرای اما کم نیستند دیکتاتورهایی که خود رای بودند اما صلاح و مصلحت مردم خود را داشتند. در جهان کسی مثل ماهاتیرمحمد شخصی بود که هنگامه حکومتش عملا دموکراسی تعطیل بود و خود به خواست خودش حکومت را تحویل داد نه به اصرار و اعتراض و پس از او مالزی گام به دموکراسی گذاشت اما مردم مالزی چه مسلمان چه غیر مسلمان از این دیکتاتور به خوبی یاد می کنند چون صلاح مردمش را می خواست. در تاریخ ما هم کم نیستند دیکتاتورهای خیرخواه. زیاد دور نرویم کریم خان زند یک دیکتاتور بود حتی مخالفانش را به سختی مجازات کرد(اخته کردن آقا محمد خان کار ایشان بود) اما همه از وی خوب می گویند حتی بهترین سازندگی را در ولایات ایران داشت و صلح بر کشور حاکم بود حتی در نظام جمهوری اسلامی هم خیابان کریم خان زند از معدود خیابانهایی است که نامش عوض نشد. اما نقطه نابودی یک دیکتاتور خودرایی او نیست نقطه نابودی یک دیکتاتور حتی استبدادش نیست نقطه نابودی یک دیکتاتور زمانی است که مردم خود را از بین می برد دیکتاتوری که به روی مردم خود آتش بگشاید مهر نابودی خود را زده است اگرچه در کوتاه مدت این وضعیت بماند. نمونه امروزی قضیه معمر قزافی است کسی که با هواپیمای جنگی مردمش را از بین می برد حال خیلی ها از چیره شدن وی می ترسند اما من نه. چه آنکه او دیگر یک دیکتاتور نیست یک جنایتکار است خصوصا در جهان امروزی کشتار مردم چیزی نیست که از اذهان پاک شود مگر سرنوشت رئیس جمهور یوگسلاوی آخرالامر چه شد؟
امروز سالگرد فاجعه ای به دست یکی از همین مدل دیکتاتورهاست. کسی که مردم خودش را بمباران کرد آن هم بمباران شیمیایی. آری از همان روز صدام تمام شد. صدام کاری را کرد که هر کسی جرات آنرا نداشت استفاده از سلاحی که اثرات زیست محیطی و ژنتیکی آن تا سالها باقی خواهد ماند در 2 ساعت 5 هزار نفر از مردم بی گناه حلبچه را دردم کشت. اما امروز صدام کجاست؟ امروز مردم حلبچه در چارچوب عراق و اقلیم کردستان دارای دموکراسی هستند و خانواده صدام در به در خیابانهای اردن.
بهای آزادی و دموکراسی بالاست هرچه کالا با ارزش تر هزینه اش بالاتر اگرچه به مدد شبکه های اجتماعی و ارتباطاتی جهانی قدری از این هزینه کاسته شده است.
دیکتاتورهای جهان و منطقه باید درس بگیرند شاه ایران با وجود استبدادی که داشت و زندانی های سیاسی اما مهر سقوط خود را 17 شهریور 1357 زد که تا قبل از آن دیکتاتور بود و پس از آن جنایتکار. از مذاکرات سفرای دولتین انگلیس و آمریکا پس از این واقعه و نوع رویارویی انقلابیون با شاه پس از این واقعه بر می آید که از این پس ملیون هم که تا پیش از این از شاه می خواهند سلطنت کند نه حکومت، می خواهند که کلا حکومت را واگذار کرده و برود.
آری امروز در سالگرد بمباران وحشیانه حلبچه به دست حکومت بعثی عراق و همراستا با انقلابون منطقه باید امیدوار بود که ریشه جنایتکاران در جهان خشکیده شود و جهان به دست بشر به بلوغ رسیده در صلح و صفا اداره شود.
آرزو بر جوانان عیب نیست![]()
لينك ثابت ![]()
