مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

دردی و نکته ای از سر دوستی ( فرهنگی اجتماعی )

ما انسانها یکسری حق ها داریم و یکسری حق ها رو نداریم من اینبار می خوام از یک حقی که نداریم ولی مکرر از اون استفاده می کنیم نام ببرم واون قضاوت کردنه.براحتی و بدون هیچ مجوزی راجع به دیگران قضاوت می کنیم و بر پایه اون قضاوتمون حتی نتیجه گیری هم می کنیم فارغ از اونکه قضاوت کردن کار سختیه ولی با وجود این اگه حتی این حق هم به ما داده بشه مستلزم داشن اطلاعات کافی و مکفیه. ماها چطور بدون اینکه به ابعاد چیزی آشنا باشیم بدون اینکه بدونیم بر شخصی چه گذشته راجع به اون قضاوت کنیم؟آیا نمی ترسیم از دایره انصاف خارج بشیم؟

چند وقت پیش به صورت اتفاقی فیلم مربوط به سخنرانی عزیزی رو می دیدم که بنا بر مشی و روش خاصی که داره با تومانینه و آرام صحبت می کرد اما به ناگاه دیدم با عبارت " دردمندی تو حرفهاش نیست" مواجه شده . خیلی بهم برخورد نه اینکه اون برای من قهرمان باشه و با این حرف قهرمان من ترک خورده باشه(که البته برای من عزیز هست اما قهرمان نیست) بلکه به اینکه ما چقدر ساده راجع به دیگران قضاوت می کنیم که دردمند نیست که تو حرفهاش درد نیست. ما چه می دونیم بر او چه گذشته و در چه حالیه؟آیا دردمندی اینه که طرف شیون راه بندازه؟و.... شاید حرفها و حتی فحشهایی رو آدم یه وقتهایی بشنوه ولی ناراحتی نداشته باشه اما از یکسری اشخاص انتظار بیشتری میره و یا به قول شیخ شیراز:

از دشمنان برند شکایت به دوستان گر دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟

واقعا یک توصیه دوستانه و اول به خودم این توصیه رو دارم و اون اینکه هیچوقت به خودمون اجازه ندیم راجع به کسی قضاوت کنیم و اگر مجبور شدیم حداقل بر اساس ظواهر و بدون اطلاع کامل و سریع قضاوت نکنیم.

یا حق

پ ن۱ :ابهام موجود در مطلب را بر من ببخشید

پ ن۲:اصل مطلب پاراگراف اول است و پاراگراف بعدی بیشتر دغدغه نوشتن مطلب است.

نوشته شده توسط خبات در یکشنبه 10 آبان1388

لينك ثابت