| » . |
پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو...
و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
برای شنیدن موسیقی روی دکمه پخش کلیک کنید
سایت اخبار دانشگاهی و استخدامی کشور
سایت رسمی محمد رضا پورمند
سایت دانشجویان/بانک مقالات علمی به زبان فارسی
گلوبال فایننس
دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
دانشگاه سرام CERAM Sophia-Antipolis - فرانسه
انجمن علمی دانشکده مدیریت
وبلاگ مصطفی
سحر گلکاری حق
وبلاگ حسن صابري
مدیریت صنعتی رفسنجان ورودی 81
قنیرستان
همکلاسی
عندليبان
فتوبلاگ روشنک
کارتون های کودکی در یوتیوب
بازی رایانه ای پرتاب کفش به بوش
یک لیوان چای داغ!
معاون دانشگاه زنجان دخترک را صیغه کرده بوده!!!!!!1!
فایرفاکس 3
چمران ، شریعتی و درد مشترک
به بهانه سالگرد شریعتی!
مرور سير تاريخي تقابلات آيت الله مرتضي مطهري و دکتر علي شريعتي
وزیر: فیلم واقعه دانشگاه زنجان اشاعه فحشا بود
فیلم افتضاح اخلاقی در دانشگاه زنجان
معرفی برنامه
تصميم گيري مديريتي
موفقیتی بزرگ
یک دهه گذشت
افطاری هشتادی
چند اپیزود پیرامون کنسرت شهرام ناظری با گروه دوستی
سلاممم
عاقبت چاپلوسی
در آستانه سالگرد درگذشت دکتر ونوس
جنگ جاهلانه
سلامی چو بوی خوش آشنایی
برای حلبچه
دامنه آی آر
سرنوشت محتوم
مصطفی
اسرا تفت
امید شجاع دل
پرستو امینیان
پوریا
حدید گلاب
حسین معصومی
خبات
راحیل شمس
سام کلاهگر
ستاره یوسفی
سحر گلکار
سمیه حسینی
سمیه نظری
سید محمود لاجوردی
شیرین ریاضی
صادق شیرازی
فاطمه حقایق
لیلا صدر
مجتبی علی یاری
محسن هاشمی گهر
محمدرضا پورمند
مریم توفیقی
مهرناز مهدی زاده
نسیبه شبیری
نگار عرب
کاوه مهاجری
کیمیا نامدارپور
یاسمن فتوره چی
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
مرداد 1390
تیر 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
تیر 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آرشيو
بدرقه 87 ( )

سال 87 کم کم داره سپری میشه و همه ما کم تا بیش داریم خودمون رو برای سال 88 آماده می کنیم. در اول هرسال همیشه اهداف و برنامه هام رو می نویسم به صورت کلی و آخر سال مروری بر اونها دارم تا ببینم تا چه حد به اون اهداف وبرنامه ها نزدیک شدم.اینجا نمی خوام بحث رو شخصی کنم و راجع به خودم صحبت کنم اما می خوام از یک مشکل اساسی در فرهنگ ما ایرانیها صحبت کنم و اون عدم برنامه پذیر بودنه. کتاب "ریشه های انقلاب ایران" نوشته "نیکی آر کدی" رو که چند سال پیش می خوندم یک جمله ای بیان کرده بود که اون موقع برای من خیلی عجیب بود .جمله قریب به مضمون این بود"باید در درستی رویکرد مبتنی بر برنامه در ایران شک کرد" یعنی درسته که همه جا برنامه ریزی و رویکرد مبتنی بر برنامه جواب داده اما تجربه ایران چیز دیگری رو نشون داده.البته این نظر ایشون به عنوان یک متفکرهستش که البته سالها در ایران بوده و ایران رو زیر نظر داشته. اما تجربیات خودم در این سن و سال نشون داده که مشکل اصلی بی برنامگی از خودمونه. ماها هیچ وقت برنامه پذیر نیستیم شاید برنامه ریز باشیم اما برنامه پذیر نیستیم. مثالی می زنم: برای شماها شاید اتفاق افتاده که خارج کشور برای یک عروسی دعوت باشید اگر اینطوری باشد باید متوجه شده باشید که کارت دعوت چقدر زودتر براتون ارسال میشه 1 سال پیشتر یا دیگه حداقل 6 ماه پیشتر و دقیقا همون موقع هم مراسم اجرا میشه مگر اینکه یکی از عروس وداماد به رحمت ایزدی بروند
وگرنه در سایر شرایط و تحت هر شرایطی برنامه اجرا میشه.به این میگن برنامه پذیر بودن. با این اوصاف واگر بپذیریم که در فرهنگ ما رویکرد احترام به برنامه و برنامه پذیری وجود نداره دیگه از انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی توسط آقای احمدی نژاد تعجب نخواهیم کرد . به واقع مشکل از خودمونه و چه بهتره که در سال جدید- علاوه بر دعا برای سلامتی و خوشبختی نزدیکانمان- دعا وتلاش بکنیم که برنامه پذیر بشیم و اگرنمیشیم حداقل انصاف داشته و کمتر غر بزنیم.
سالی سرشار از سعادت و بهروزی رو برای همه دوستان خوبم آرزو می کنم و امیدوارم سال آینده که به نحوی سالی تاثیرگذار در حوزه سیاست کشور هست رو به سلامت و موفقیت سپری کنیم .
براتون بهترینها رو آرزومندم.
لينك ثابت ![]()
