پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو... و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
وآن مرد می آمد.و من که از هفته های پیش فرودگاه مهرآباد ترمینال 2 رامسکن گزیده بودم،مشتاق دیدن آن مرد خواب به چشمانم نمی رفت...امروز 12 بهمن روز موعود روز پایان انتظار. ساعت 9:30صبح ساعت پایان فراق.من در فرودگاهم حتی یک لحظه هم پلکهایم بر روی هم نمی رود....مبادا هواپیمای آن مرد در آسمان نمایان شود و من غافل شوم...ساعت 11صبح است و آن مرد هنوز نیامده بجز من کسی دیگر در مهرآباد نیست حتی یک خبرنگار .به فکر فرو می روم.این 30 سال رو مرور می کنم همه چیز عوض شده دنیا ،ایران ،مردم حتی پروازهای خارجی دیگه تو مهرآباد نمیشینه.*
واقعا یک بار هم شده بهتره بشینیم ببینیم شعارهای اصلی انقلاب ما چی بود و الان کجاییم؟ و کجا می خوایم بریم؟ انقلاب ما اقتصادی نبود که الان با معیارهای اقتصادی داریم مقایسه کنیم انقلاب ما برای آزادی آن هم آزادی بیان و آزادی های متعالی بودانقلاب ما برای حاکم کردن ارزشهای مقدس الهی وانسانی بود مثل پاکی وصداقت و سلامت رفتاری بود نه تحمیل و اجبارظواهر، نه نهادینه کردن ریا کاری وظاهر پرستی و آخر سر انقلاب ما نفی استعمار بود نه اینکه از بر ضد آمریکا شعار بدیم و ازآن طرف به روسیه باج بدیم و امارات با ما مثل یک کشور ضعیف تحت سلطه بر خورد کنه.
حال باید سنجید چه می خواستیم چه شد؟ وآیا وقت بازنگری درروندها نرسیده؟ دهه چهارم را بهتره به این کار بپردازیم بازگشت به ارزشهای اصیل انقلاب.