پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو... و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
جدیدا احساس می کنم یه اتفاقات فرهنگی نامیمونی تو جامعه اتفاق میفته مخصوصا با متواتر شدن مشاهداتم اون هم تو جاهای مختلف به این رسیدم که وضعیت حداقل در مرحله هشدار قرار داره.قبلا از رواج شیطان پرستی و ... هم نداهایی شنیده بودیم. بالاخره استفاده از یک سری نمادها بیانگر سه حالته:
1_یا در خوشبینانه ترین حالت از روی جهل و نا آگاهیه .
2_یا از روی لجاجت و عناد با جامعه یا حکومته.
3_یا از روی اعتقاده .
خود من از خدامه که اکثرا رواج نمادهای غیر فرهنگی به 2دلیل اول باشه نه دلیل آخری که اگر دلیل آخر به عنوان اپیدیمی در بین جوانان در بیاد باید یک فکر اساسی کرد .در کشوری که مردمش فارغ از ادعاهای مذهبی حداقل از بعد فرهنگی هم دارای یک قدمت چندین هزاز ساله است وجود نمادهایی که نشان از بیماریهای روانی/فیزیولوژیکی است واقعا نگران کننده است و کسانی که در تریبونهای رسمی با صلابتی پوشالی داد می زنند که تو جامعه ما هیچ خبر بدی وجود نداره و همه چی گل و بلبل هستش و بسان کبک که در مواجه با خطر سر خود را در برف فرو می برد خود را در یک جهل مرکب نگه می دارند لطفا در مناقشات بیهوده سیاسی جوانان را به حال خود رها نکنند.
البته از بخشی هم که به خانواده ها بر میگیرده نباید گذشت .خیلی از خانواده ها در گیر ودار تلاش بیش از حدشون برای گذران امور روزمره غافل از تربیت فرزندان آنها را بدون واکسینه کردن روانه جامعه می کنند وانتظار دارند جامعه جور ندانم کاری اونها رو بکشند و وقتی از خواب خرگوشی بیدار می شوند که کار از کار گذشته و جوان به زعم دیروزشان پاک وارد بازیهای خطرناکی میشه.
پ ن1: هر دو عکس فوق رو خودم در زمانهای مختلف و در جاهای مختلفی گرفتم.