مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

آنچه بر من گذشت ( )

امروز رفته بودم دانشگاه برای اینکه گواهی دفاع پایان نامه رو بگیرم، تمام اون روزها دوباره اومد تو ذهنم، تمام چیزایی که باعث شد منی که اینقدر اون دانشکده رو دوست داشتم حالا به زور برم اونجا و آرزو کنم هیچ کدوم از اساتید رو نبینم و زود برگردم ، و اما دفاع من :
.........
موضوع پایان نامه رو خیلی دوست داشتم تک تک پرسشنامه ها رو بردم هتل و دادم دست گرشگرهای فرنگی که پر کنند، چند ماه طول کشید که پرسشنامه ها پر شد ولی خوشحال بودم که کارم رو درست انجام دادم. برای نمونه گیری از دکتر فرهنگی کمک خواسته بودم و ایشون به من گفتند که مبنای حجم جامعه رو جامعه سال گذشته به اضافه درصد رشد در نظر بگیرم. خب به نظرم کاملا منطقی بود و همین کار رو هم انجام دادم. وقتی دیدم از سال گذشته تا امسال ورود گردشگران به ایران 40 درصد کاهش داشته، تصمیم گرفتم کاهش رو در نظر نگیرم تا کارم دقیق تر باشه و حجم نمونه بیشتر.... خلاصه با تمامی مصائب شیرینش کار نمونه گیری تموم شد.... داده ها رو تحلیل کردم و پیایان نامه رو تحویل دادم... در تمام مراحل نظر دکتر فرهنگی رو به عنوان استاد راهنما می پرسیدم تا مشکلی پیش نیاد.... پایان نامه رفت برای داوری و من چند روز بعد برای شنیدن نظر استاد داور به ایشون مراجعه کردم...... " این پایان نامه مال توئه ؟ " بله استاد ، " قابلیت دفاع نداره از نظر من کاملا مردوده " ...... دنیا رو انگار کوبیدن تو سرم ، آخه برای چی ؟ " معلومه استاد راهنما و مشاورت حتی یک نگاه هم بهش ننداختن فقط الکی اسمشون رو اینجا گذاشتن ، نمونه گیریت کاملا اشتباهه مبنای نمونه گیریت بر مبنای گردشگران سال گذشته هست یعنی اطلاعاتت مال سال گذشته هستند!!! " استاد من فقط تعداد رو بر مبنای سال گذشته مشخص کردم ولی پرسشنامه هام رو امسال پر کردم اطلاعات مال امساله ..... خلاصه از من اصرار و از دکتر انکار و در نهایت ایشون به من گفتند که یک کسی که کار علمی میکنه نباید بیخودی رو حرفش اصرار کنه و خوبه که به حرف یکی که از خودش عالم تره گوش بده ..... خلاصه کار من شد رفت و آمد از این اتاق به اون اتاق از پیش راهنما به مشاور و از مشاور به داور و برعکس .... تو این مدت چه بدبختی هایی کشیدم بماند.... مساله رو برای دکتر حقیقی گفتم و ایشون به من گفتند هیچ کس رو سر جلسه دفاع نگو چون ممکنه بحث بالا بگیره و اونوقت خودت اذیت میشی .... از شدن استرس اعصابم مثل خاکشیر شده بود.... استاد داور بهم گفت فقط برای اینکه راحت بشی سر دفاع هیچ چی نمیگم کار مملکت ما با این پایان نامه ها که درست نمیشه..... خلاصه این شد که من جلسه دفاع رو بی سر و صدا برگزار کردم که البته باعث دلخوری دوستان شد ولی امیدوارم بهم حق بدین .......
.
.
.
امروز که رفتم دانشگاه دیدم خیلی دلم برای دانشگاه تنگ شده ولی فقط واسه دانشگاه و دوستام نه واسه کار علمی نه واسه تحقیق نه واسه درس خوندن... مقاله هم ندادم و نمیدم نمره پایان نامه ام هم چون مقاله ندادن 17.5 رد شد ..... اینه سرنوشت یک دانشجو که دوست داره کار علمی درست انجام بده ......

نوشته شده توسط نگار عرب در شنبه 2 شهریور1387

لينك ثابت