مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

دردی در قالب یک سوال ( )

این چند روزه احتمالا خبر مبادله اسرا وجنازه کشته شدگان دو طرف مخاصمه (حزب الله لبنان و اسرائیل )راشنیده اید. فارغ از مباحث اخیر که انصافا یک برد بزرگ برای حزب الله لبنان و شخص سید حسن نصرالله بود من می خواهم از دریچه ای دیگر به قضیه نگاه کنم.

پرده اول:در ظاهر قضیه اسرائیل بازنده این معامله بود چون دو تا جنازه گرفت و بیش از 100 جنازه را تحویل داد و تازه چند تا اسیر رو هم مجبور شد آزاد کنه از جمله سمیرقنطار که بیش از 30 سال در اسرائیل اسیر بود. ولی این برای چندمین بار بود که اسرائیل نشان داد که نه تنها برای اسرا که برای جنازه های کشته شدگانش هم ارزش قائل است و حاضر است حتی چندین برابر امتیاز بدهد تا بتواند تکلیف آنها را معلوم کند و خانواده های آنها را از بلاتکلیفی در بیاورد.برای مردم یک کشورآیا مهم تر از آن هست که احساس کنند حکومتشان برایشان ارزش قائل است آن هم ارزشی فرا تر از معمول؟ یعنی اگر کمی حساب کنیم اسرائیل برای هر شهروندش به اندازه بیش از 50 شهروند دیگر ملتها ارزش قائل است و حتی جنازه مردم کشورش را بیشتر از زنده مردمان دیگر گرامی می دارد.سوال این است در بلند مدت آیا این قضیه به تحکیم سرمایه اجتماعی در اسرائیل یعنی رابطه ملت-دولت نمی انجامد؟الان حدود 30 سال از ناپدید شدن امام موسی صدر شهروند ایرانی که هدایت شیعیان لبنان را در دست داشت می گذرد.بیش از26 سال از ناپدید شدن 4 دیپلمات ایرانی در لبنان می گذرد حدود 2 سال از اسارت چند دیپلمات ایرانی در اربیل عراق توسط آمریکا می گذردو…… .اما هیچ عمل جدی توسط دولت ایران جهت روشن شدن قضایا صورت نگرفته .حالا سوال این است ما برای ملتمان و جان و امنیت و آرامش ملتمان بیشتر ارزش قائلیم یا اسرائیل؟واقعا این سوال جدی است.

پرده دوم:چند روز پیش ساختمانی در سعادت آباد ریزش کرد و 17 نفر از فرزندان این مرز وبوم که از بد روزگار پسر هیچ حاج آقا و وزیر وکیلی نبودند له شدند و آب از آب تکان نخورد حتی بعضی گزارشها حاکی از آن بود که در حین آوار برداری بسیار از جنازه ها توسط بیلهای مکانیکی تکه تکه شده بودند.

اگر این اتفاق در یکی از این کشورها که ما کافر می خوانیمشان و ادعا می کنیم از انسانیت بویی نبرده اند افتاده بود حداقل شاهد استعفای وزیر و مسئول مربوطه و پیگرد قانونی متخلفین در هر مقامی می بودیم و خانواده های کشته شدگان نیز کلی اکرام می شدند و حتی می توانستند غرامت های ملیون دلاری را درخواست کرده و حتی اشخاص حکومتی درجه اول رو هم به پای میز محاکمه بکشانند.

حال سوال اساسیم را باز تکرار می کنم ما برای مردممان و جان و مالشان ارزش بیشتر قائلیم یا اسرائیل؟

جواب این سوال نمی تواند خیلی سخت باشد

پ ن1:گاهی وقتها پس از اتفاقاتی نظیر آنچه در سعادت آباد و امثالهم می افتد بسیار بر بی ارزش بودن خودم به عنوان یک شهروند ساده در این ساختار پی می برم وبی اختیار ترسی دردناک کل وجودم را می گیرد.مگر فلسفه ایجاد دولتها در نظام های مدرن چیست؟

پ ن2:باز هم تکرار می کنم که مبادله اخیر ما بین اسرائیل و حزب الله از بعد نظامی و سیاسی یک برد برای حزب الله بود و من فقظ خواستم از دریچه ای دیگر به قضیه نگاه کنم.

نوشته شده توسط خبات در دوشنبه 31 تیر1387

لينك ثابت