پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو... و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
ازبچگی یادمه همیشه وقتی می خواستن آدمو نصیحت کنن یا از یه کاربدی بترسونن می گفتن "خواگیانه ناره حت ئه وی"یعنی خدا ناراحت میشه ازدستت اگه فلان کارو بکنی اگه دروغ بگی اگه غیبت کنی و............ وگاه در این مسیر آنقدر به افراط می رفتند که آدم واقعا خدا را بسان یک اژدها تصویر می کرد که مترصد اینه که کوچکترین بدی ازت سر یزنه تاآتشت بزنه ،البته نقش مدرسه بیشتر بود ،خصوصا معلم های پرورشی ودینی،تو راهنمایی یه معلم دینی داشتیم که از بس از عذاب قبر صحبت کرد که تا یه هفته کابوس می دیدم و اون بنده خدا فکر می کرد که داره کار درست رو می کنه و ما با این کارها دیندار و درستکار میشیم اما قطعا این راه یک مسیر غلطه ونتیجه آن اگر به بی دینی وگریزان شدن از دین منجر نشه به انفعال نسبت به دین منجر خواهد شد.
الان هم همینطوره و با وجود اینکه پیامبرمان پیامبری رئوف ومهربان بوده ومسیر ترویج دینش هم همینطور ،متاسفانه متولیان دین او زبان تند وخشن را -حتی گاه با توجیه واستدلال- بهترین راه ترویج دین وی عنوان می کنند. ویکی نیست که به آنها بگوید آقایان فاین تذهبون؟