مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

به خاطر دو دوست عزیزم - حدید و کیمیا - ( )

عاشقان هیچ نمی گویند،

عشق لطیف ترینِ خاموشی هاست،

آن یگانه ای است که بیش از همه می لرزاند و برتافتنش دشوار ترین است.

عاشفان در جستجوی چیزی هستند،

عاشقان کسانی هستند که ترک می گویند،

کسانی که دیگرگون می شوند و فراموش می کنند.

قلب هایشان به آنها می گوید که هرگز نخواهند یافت،

آنها نمی یابند اما در جستجویند.

عاشقان دیوانگانی سرگردان را ماننده اند،

از آن رو که تنهایند، تنها،

تسلیم و وانهاده ی یکایک لحظه ها،

گریانند، چرا که عشق را توان اندوختنشان نیست.

عاشقان دل نگران عشقند،

عاشقان در امروز زندگی می کنند،

این بهترین کاری است که می توانند

و همه ی آن چیزی است که می دانند.

آنان همواره جایی را ترک می کنند

و به جایی دیگر می آیند.

آنان امیدوارند،

نه امید به چیزی خاص، که تنها امیدوارند.

آنها آگاهند که که هر آنچه باشد نخواهندش یافت.

عشق درنگی جاودانه است،

همواره گام پسین است، گامی دیگر، دیگر.

عاشفان سیری ناپذیرند،

کسانی که نیکبختانه هماره تنهایند.

عاشقان مار افسانه ی آغازینند،

به جای بازو مار هایی دارند،

رگهای گردنشان بر آماسیده است،

به سان مارهایی که آنان را خفه خواهد کرد.

عاشقان نمی توانند بخوابند،

اگر نه، کرم ها گوش به زنگشان خواهند بود.

آنان چشمان خویش را در تاریکی می گشایند،

و هراس به درون دیدگانشان فرو می نشیند.

آنان زیر ملافه هایشان عقرب پیدا می کنند،

و بسترشان گویی بر برکه ای شناور است.

عاشقان دیوانگانند، دیوانه ی محض،

بی هیچ خدایی و هیچ شیطانی.

عاشقان از غار های خود بیرون می آیند،

گرسنه و لرزان،

در پی شکار اشباح.

عاشقان،

آنان که جاودانه و خالصانه عشق می ورزند،

به کسانی که همه چیز را درباره ی عشق می دانند،

به کسانی که عشق را چراغی خاموش ناشدنی می پندارند،

می خندند.

عاشقان در آبهای از سر گذرنده عشق می بازند،

پای در جایند،

در میان دود برخاسته از داغ عشق.

آنها بازی طولانی و غمبار عشق را ادامه می دهند،

و هیچکدام تسلیم نخواهند شد.

عاشقان را رسیدن به هر توافق و پیمانی شرمگین می سازد.

خالی، اما خالی از هر هشداری از یکی به دیگری،

مرگ آنها را در پس پشت چشمانشان بر می انگیزاند،

و آنان به پیش می تازند

در قافله ی عمر،

و رو به سوی صبح اشک می ریزند

و بانگ خروسان به اندوه بیدارشان می سازد.

گهگاه شمیمی از زمین تازه روییده به مشامشان می رسد،

و از زنانی که راضی و خشنود دستی بر همبستری خویش دارند،

و از جویبارهای آرام،

و از آشپزخانه ها.

عاشقان مابین لبهایشان ترانه میخوانند،

ترانه ای که آموختنی نیست.

و گریان به پیش می روند، گریان

به خاطر زندگی زیبا.

وای که این زندگی چقد زیباست....حدید عزیز و کیمیای نازنین امیدوارم خوشبخت و مسرور باشید همیشه و در همه جا.بازم تبریک.

نوشته شده توسط محمدرضا پورمند در چهارشنبه 24 مرداد1386

لينك ثابت