پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو... و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
اول از همه بگم اینی که می خوام بنویسم ربط به شخص خواصی نداره روی صحبتم با همه است.
یاد روز قشنگ تولد وبلاگ که قرار نبود من باشم ولی اومدم و اونجا بود که فهمیدم چه همکلاسیهای خوب و مهربونی دارم که می تونیم لحظات زیبایی و با هم داشته باشیم(اینو قبلاً هم گفتم)
ما دیگه همکلاسی نیستیم بلکه دوستیم ما ازون دانشگاه که اومدیم بیرون با باز کردن وبلاگ و گردهماییها خواستیم کنار هم بمونیم، اما نمی دونم چرا بعضیها می خوان با محدود کردن بعضی از این گردهماییهای سرد و بی روح بچه هارو کنار هم نگهدارن مثل گردهمایی راد ( ماه رمضان) که حتی بعضیها زحمت سلام دادن به همکلاسیهای خودشون و ندادن.
ولی کیه که خاطره قشنگه روزی که رفتیم سر قبر مصدق یادش بره ، آیا همه ی اونهایی که اونجا بودن هشتادی بودن؟
اگه قراره تو گردهماییها به جای الفت بیشتر فقط بیایم همدیگرو نگاه کنیم و محدود کنیم فقط هشتادیها باشن لطفاً از این به بعد چند تا مساله تحقیق عملیات بیارین تا با هم حل کنیم.