پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو... و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
یکی از دوستان مقاله ای برای یک کنفرانس بین المللی در پرتقال فرستاده بود که چند روز پیش برای ارائه در کنفرانس پذیرفته شد و به کنفرانس دعوت شد. امروز که برای ویزا به سفارت معظم پرتقال مراجعه کرده بود در کمال تعجب و عصبانیت فهمید که چندی است این کشور به دلیل تحریم های اخیر دیگر ویزای کنفرانس به ایرانیان برای حضور در کنفرانس های این کشور را نمی دهد. و البته احتمالا چنین سیاستی نه تنها از طرف کشور نه چندان مطرحی چون پرتقال که از طرف بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا اعمال می شود.
آیا کشوری بیش از این هم می تواند منزوی شود؟
آیا اعمال تحریم هایی اینچنین فراتر از تحریم های مصوب شورای امنیت آنهم از طرف کشوری چون پرتقال تحقیر کننده نام ایران و ایرانی نیست؟
آیا دستگاه سیاست خارجی ایران پاسخگوی چنین تحقیری خواهد بود؟ و آیا به واقع به اندازه هزینه ای که در قضیه انرژی هسته ای پرداخته ایم دستاورد داشته ایم؟
آیا این همان ایران مقتدری است که وعده اش در این دولت کریمه و چشم انداز بیست ساله داده شده بود و آیا ما به هزینه هایی که برای این مسئله می پردازیم آگاهیم؟
و این ها سوالاتی است که شاید زمان باید پاسخگوی آن ها باشد.