پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو... و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
البته خبرش به یک ماه پیش باز میگردد اما برای من که خیلی جالب و صد البته دردناک بود که حاج محمود! از ۲۱ استاد بعنوان اساتید نمونه کشوری تجلیل کرده اند و از کل دانشگاه تهران هم دو استاد انتخاب شده اند که یکی از ایشان حضرت آیت الله (کدام آیت خدا؟!) عمید زنجانی بوده اند که طرح سوالاتی چند در این باب خالی از فایده نیست هرچند مثل همیشه بدون پاسخ بمانند.
مگر امور ریاست یک دانشگاه آنهم دانشگاهی با وسعت دانشگاه تهران فرصتی برای پرداختن به امور آموزشی باقی می گذارد؟! که اگر چنین باشد باید در کیفیت مدیریت ایشان بر دانشگاه شک کرد.(که البته جای هیچ شکی نیست!)
چطور پس از سال ها تدریس در این دانشگاه یک باره بعد از رسیدن ایشان به مقام ریاست دانشگاه چنین اتفاقی صورت می گیرد؟!
آیا صرفا با دادن یک عنوان استاد نمونه می توان به یک شخصیت حوزوی یک جایگاه و شخصیت دانشگاهی داد؟ و آیا چنین حرکت هایی توهین دومی (بعد از توهین اول انتخاب ایشان به ریاست دانشگاه) به شعور دانشگاه و دانشگاهیان نیست؟
آیا نتیجه مستقیم چنین حرکت های سیاسی در محیط دانشگاه کمرنگ شدن روز افزون روحیه علمی در میان اساتید و دانشجویان دانشگاه ها نیست؟
احتمالا ایشان در آینده نزدیک بعنوان مدرس نمونه حوزه هم انتخاب خواهند شد تا به نماد وحدت حوزه و دانشگاه تبدیل شوند!
پ.ن: می دانم . . . باز انتقاد کرده ام. اما چه کنم که نمی توانم هیچ نگویم.