پيغام مدير : و سلامی دوباره بعد از آن خداحافظی زیبای جشن فارغ التحصیلی. جمع، جمع فارغ التحصیلان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران است و ورودی های 80. پشت در بدِ، بفرمایید تو... و چه زیبا بود آن روز آخر خداحافظی مان که هرگز فراموشمان نخواهد شد.
اون روز که طبقه پاييني ما رفتند و پايين خالي شد و بعد از مدتهادسترسي به حياط براي بچه هاي بوذر جمهري فراهم شد هرگز فکر نمي کردم با اين صحنه ها مواجه شوم انگار آنها را از زندان آزاد کرده بودند شايد تا نصف شب تو حياطجينگولک بازي مي کردند واقعا آدم احساس همدردي با هاشون مي کرد نه فقط با بچه هاي بوذرجمهري که با بچه هاي قرن بيست ويکم که تو آپارتمانهاي کوچک به دنيا مي آيند ودويدن و وروجک بازي براشون يک عقده ميشه من که حياط 100 متري کفاف شلوغ بازي دوران بچگيم را نميداد وکوچه بزرگ ومحله بسيار صميمیمان براي من بسان يک حياط بزرگ بود اصلا نميتوانم اين حالت را درک کنم و اصلا نمي توانم تصور کنم که روزي بچه هاي من هم بسان بچه هاي بوذر جمهري در يک آپارتمان فسقلي رشد ونمو کنندشايد جبر روزگار چيز ديگري بخواهد اما اگر خدا بخواهدسعي من غلبه بر اين جبر است .......
اون روز که تو حياط بهشان ديکته مي گفتم تازه فهميدم که اتفاقا از دنياي کودکي ما فاصله ندارند همان حالات و شيطونيها اما .........................
پ ن :از کیفیت بد عکس فوق عذر خواهی می کنم چون آدم در حین دیکته گفتن بایدحواسش کاملا جمع باشه