مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

به یاد سهراب... ( )

می خواستم برایت بنویسم و از تو بگویم ، اما تو خود آنچه باید نوشته می شد را نوشتی و آنچه باید گفته می شد را گفتی. سپس آوایی از دور تو را خواند و تو رفتی ، رفتی "رو به آن وسعت بی واژه که همواره تو را می خواندت".

و بعد از رفتنت چقدر سخت بود بر لب آب گل آلود نشستن و خواندن "آب را گل نکنیم"؛

و بعد از رفتنت چقدر سخت بود زیر باران رفتن با چتر و خواندن "چترها را باید بست، زیر باران باید رفت" و پذیرش منطقی که می گفت: زیر باران رفتن همانا و سرما خوردن همان؛

و بعد از رفتنت چقدر سخت بود ساده بودن در میان مردمی که تنها فرمانده رفتارشان چشمشان بود و خواندن "ساده باشیم ، چه در باجه ی یک بانک چه در زیر درخت".

سهراب تو چگونه توانستی با روی و ریای مردم یکرنگ و یکرو باشی؟ و ساده بگویی "چشمها را باید بست،جور دیگر باید دید"...

تو چگونه دیدی مردم اطرافت را؟!!

کاش بودی و می دیدی که همه می گویند "گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد" و شب عید همه در به در دنبال لاله قرمز هستند.

کاش بودی و می دیدی هنوز هم کسانی هستند همچون "حوری دختر بالغ همسایه" که "زیر کمیابترین نارون روی زمین فقه می خوانند"

کاش بودی و می دیدی ...

آه سهراب!

چه فکر نازک غمناکی داشتی و چه زود با "مرغ هوا" دوست شدی.

سالروز آشنایی ات با "مرغ هوا" مبارک.

وبدانیم اگر مرگ نبود

دست ما در پی چیزی میگشت

و نترسیم از مرگ، مرگ پایان کبوتر نیست

نوشته شده توسط سحر گلکار در جمعه 31 فروردین1386

لينك ثابت