مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

نسيمي از ديار آشتي ( )

باري،اگر روزي كسي از من بپرسد

"چندي كه در روي زمين بودي چه كردي؟"

من،مي گشايم پيش رويش دفترم را

گريان و خندان،بر مي افرازم سرم را

آنگاه ،مي گويم كه: بذري نو فشانده ست،

تا بشكفد،تابر دهد،بسيار مانده است

در زير اين نيلي سپهر بي كرانه

چندان كه يارا داشتم،در هر ترانه

نام بلند عشق را تكرار كردم

من مهرباني را ستودم

من با بدي پيكار كردم

"پژمردن يك شاخه گل "را رنج بردم

"مرگ قناري در قفس"را غصه خوردم

وز غصه مردم،شبي صد بار مُردم

شرمنده از خود نيستم گر چون مسيحا

آن جا كه فرياد از جگر بايد كشيدن

من با صبوري بر جگر دندان فشردم!

اما اگر پيكار با نابخردان را

شمشير بايد مي گرفتم

بر من نگيري،من به راه مهر رفتم.

در چشم من شمشير در مشت،

يعني كسي را مي توان كشت.....

از استاد:فريدون مشيري

نمي دونم چقدر با شعر هاي فريدون مشيري و شخصيت او آشنا هستيد ،شعر" كوچه" استاد مسلماَ از ذهن هيچ كسي پاك نمي شه ،بقيه اشعار او هم همانند كوچه آنچنان نزديك و قابل لمس است كه خواننده را بي هيچ درنگ و ابهامي به اصل موضوع سوق مي ده.

روحش شاد.

نوشته شده توسط مریم توفیقی در شنبه 18 فروردین1386

لينك ثابت