مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

مضحکه ای به نام "ولنتاین" ( فرهنگی اجتماعی )

این روزها به هر مرکز خرید و مغازه ای که سر بزنین ، یک مشت قلب کوچیک و بزرگ قرمز در حالات مختلف می بینید و در کنار اونها آگهی های حراج به مناسبت ولنتاین!!!!! هر مغازه بی ربط و با ربطی به مناسبت ولنتاین حراج زده .... من احترام زیادی برای این آئین زیبا ( روز ولنتاین )قائل هستم اما حقیقت اینه که این آئین مال ما نیست... شاید بگین چه اشکالی داره که ما از آئین های زیبای دیگران استفاده کنیم و اونها رو در ایران رواج بدیم؟ هیچ اشکالی نداره اما موضوع اینه که ما ایرانی ها گویا عادت داریم که همیشه در همه چیز افراط کنیم و به بیان عامیانه تر( با عرض معذرت ) هر چیزی رو به لجن بکشیم.

از دوستی که در آمریکا زندگی می کند و همچنین یکی از اقوام که در کانادا زندگی می کرد درباره ولنتاین سوال کردم. گفتند تنها هدایایی که در روز ولنتاین بین عشاق رد و بدل میشه ، کارت تبریک و شکلات هست. اما ایران .... از هدایای گرانقیمتی مانند جواهرات و ساعت شروع میشه تا سند ماشین و موبایل و ...... کسانی رو دیدم که در روز ولنتاین از چندین نفر کادو می گیرند!!!! پسرها و دخترهایی رو دیدم که در روز ولنتاین، صندوق عقب ماشین هاشون پر از کادو و شکلات میشه و تو خیابونها می گردن که کادوهای بیشتری بگیرن.... خلاصه که چرخ اقتصاد مملکت در این روزها به شدت در حال گردشه اما به چه قیمتی ؟ چرا ما ایرانی ها از هر چیز به بدترین نحو استفاده می کنیم؟ کدام عشق؟ کدام عشاق؟

ای کاش عشق را زبان سخن بود.........

نوشته شده توسط نگار عرب در شنبه 21 بهمن1385

لينك ثابت