بنا به رشته­ی تحصیلی و موقعیت شغلی ­ام، معمولا توجهم به سمت نمایشگاه ­ها، سمینارها و کنفرانس ­ها جلب می­ شود.

زمانی که دانشجو بودم، بعضی وقت ها به همراه کیمیا و باقی دوستان به بعضی نمایشگاه­های مرتبط و بعضا غیر مرتبط ولی جذاب سر می زدیم. معمولا چند ساعتی از روزمان به بازدید از غرفه ها و کنجکاوی در محصولات و خدمات ارائه شده می گذشت. بعضی از نمایشگاه هم که اینقدر بزرگ بود که با چند ساعت تمام نمی شد.

سال­های اولی که شاغل شده بودم نیز نمایشگاه­ها و سمینارها برای خودشان مقام مرتبه ­ای داشتند. شرکت در نمایشگاه نیازمند برنامه ­ریزی و رایزنی ­های بسیار بود و تقریبا می­توانستی مطمئن باشی که تعداد زیادی از مخاطبان کسب و کارت از نمایشگاه بازدید خواهند کرد .

........................................................

این روزها، هر روز بسته­ ها و فکس ­های زیادی به دست من می­رسد که خبر از برگزاری فلان نمایشگاه تخصصی و فلان سمینار علمی دارد. مجریان مختلف به رقابت برای برگزاری نمایشگاه­ها پرداخته ­اند. 

تعداد زیاد نمایشگاه­ها باعث شده است که اکثر آنها نمایش قوی­ ای نداشته باشند. یک تعداد غرفه­ ی پیش­ساخته ­ی دو در دو که با تعدادی استند و بنر تزئین شده است و نهایتا یک لپ تاپ هم در کنار غرفه دار وجود دارد.

شرکت­ها و سازمان­ها نمی­دانند که آیا واقعا شرکت در نمایشگاه به نفعشان است یا نه؟ مخاطبان صنایع نمی­دانند که آیا واقعا بازدید از نمایشگاه­ها اطلاعات دلچسبی عایدشان می­کند یا نه؟

در حالی که کشورهای پیشرفته هر روز تلاششان برای برگزاری هر چه باشکوه­تر نمایشگاه­های مستمر و شناخته شده جهانی است، ما از اعتبار نمایشگاه ­هایمان کم می­کنیم و به تعداد آن می افزاییم باشد که پول بیشتری نصیبمان شود

..............................................

تماس­های مکرر، ارسال بسته ­های اطلاعاتی، ارسال دعوتنامه به همراه اسم غلط انداز نمایشگاه  و محورهای جذاب آن باعث می­شود وسوسه شوم و سری به نمایشگاه مدیریت شهری الکترونیک بزنم. آن همه تبلیغ و آن عنوان دهن پر کن و آن محورهای موضوعی، همه و همه برای یک سالن از نمایشگاه بین المللی است که روی هم رفته 40 غرفه هم ندارد و تعداد بازدیدکنندگان آن به 20 تا هم نمی رسد. حداقل کاش غرفه­ ها سنخیتی با نمایشگاه و موضوع آن داشتند یا حداقل کاش کمی یکپارچه ­تر و جهت­دار انتخاب شده بودند. متوجه شدم که پنل­ های ارسال پیامک، پارک­های علم و فناوری و یکی دو بانک­ خصوصی و چند شرکت نرم ­افزاری تمام آن چیزی است که مدیران مملکت ما اسمش را مدیریت شهری الکترونیک گذاشته ­اند. توقع داشتم با دیدن این نمایشگاه بفهمم که مدیران محترم شهرداری­ها و سازمان­ها و نهادهای محترم مرتبط با مدیریت شهری، چه کارهای مثبتی در این راستا انجام داده­ اند اما با یک سری غرفه ­ی در هم بر هم روبرو شدم که هیچ جهت و سازماندهی خاصی نداشت.

....................................................

تقریبا مطمئن شده­ ام که دیگر نمایشگاه های ما محلی برای تبادل اطلاعات و نمایش خدمات و محصولات و توسعه­ ی کسب  و کار نیستند و جایی در 4P معروف بازاریابی ندارند.

این روزها نمایشگاه­ های ما تنها محملی برای پول درآوردن شده­ اند و بس ..... همین

نوشته شده توسط نگار عرب در جمعه 1 مرداد1389

لينك ثابت