مدیران هشتادی

X

مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

ما نژاد پرست نیستیم. هستیم؟ ( )

این چند روزه موضوع مهمی که تو رسانه ها دربارش خیلی بحث می شد اجلاس ضد نژادپرستی در ژنو بود و اینکه بعد از اعلام حضور مسلم ایران کشورهای دیگه بخصوص غرب و متحدان اصلی اسرائیل از حضور در این اجلاس انصراف دادند. به قول یه بنده خدایی چقدر کشورهای دیگه مارو دوست ندارند.

من تو این پست اصلا نمی خوام که خیلی جدی وارد این مبحث بشم چون مطمئنا اطلاعات زیادی دربارش ندارم ولی خوب دیدم اگر نظر خودو رو بنویسم بهتر از اینکه یه مطلب رو کپی پیست کنم.نه؟خلاصه خورده نگیرید

امروز که داشتم سایت تابناک رو چک می کردم از برخورد کشورهای دیگه اطلاع پیدا کردم.فهمیدم که در راستای گل کاشتنهای همیشگی این دفعه مشت محکمی بر دهان کل اروپا و آمریکا و خلاصه همه زدیم.

ولی واقعا به نظر شما لازم بود؟ الان که همه کشورها دارن سعی می کنن رابطشون رو با کشورهای دیگه مستحکم کنن ما باید اینطوری برخورد کنیم. من اخباری از حضور این چنینی کشور دیگه ای ندیدم.

ولی همه اینا باعث شد که به این موضوع فکر بکنم که آیا واقعا نژاد پرستی فقط مختص اسرائیله. اصلا تعریف نژاد پرستی یعنی چی؟

اگر یه ایرانی به خاطر اینکه مسلمون شیعه نیست نتونه تو یه ارگان دولتی استخدام بشه و یا اینکه نتونه یه سری از آداب مذهبی شو به راحتی انجام بده این نژادپرستی نیست؟ پس چیه؟

اینکه اگر یه غیر ایرانی بخواد تو یه سازمان ایرانی کار کنه همه به چشم اضافی بهش نگاه می کنن چی؟من فکر می کنم اینا هم یه جور نژادپرستی دیگه؟نیست؟

من نمی گم من خودم اینطوری نیستم.ولی خوب ادعا هم نکنیم دیگه.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در سه شنبه 1 اردیبهشت1388

لينك ثابت

یادی از گذشته ( خاطرات )

نمی دونم شما هم مثل من دلتون هوای دانشکده رو می کنه یا نه؟ من هر روز صبح که می خوام بیام سر کار از جلوی دانشکده رد میشم. الان که بهار شده حسابی دانشکده سبز شده و بیشتر من رو به گذشته می بره.

بعضی اوقات هوس می کنم که یه سر برم و یه چرخی تو حیاط و کلاسا بزنم. ولی پشیمون می شم. دانشکده رو با حضور همکلاسی ها و هشتادی ها دوست دارم. بدون بچه ها یه جورایی بی روحه.

آخرین بهاری که با هم بودیم حسابی سرمون شلوغ بود. قبولی فوق لیسانس و جشن فارغ التحصیلی با اون همه دردسرهای شیرینی که داشت. چقدر باخبات نسایی جرو بحث کردم ولی دوباره بعد از یک ساعت همکاری شروع می شد.

کاش می شد حداقل یه بار دیگه همه با هم تو دانشکده به یاد گذشته جمع بشیم

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در دوشنبه 24 فروردین1388

لينك ثابت

( )

باز هم داره آخر فصل میشه و یه گردهمایی دیگه

از اونجایی که این دفعه قراره که حضوری همه جانبه و سبز داشته باشیم از دوستان بسیار عزیزی که مثل همیشه زحمت این برنامه رو می کشن درخواست می کنم که زمان رو اعلام کنن تا همه بتونن که به دوستان دیگه هم اطلاع بدن.ممنون

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در یکشنبه 11 اسفند1387

لينك ثابت

شهید و شهادت. اعتقاد یا ابزار؟ ( )

امروز ایمیل مصطفی رو درباره مراسم تدفین شهدای گمنام در دانشگاه پلی تکنیک و حواشی اون خوندم. از لینکهایی که گذاشته بودن عکسها و کلیپهای اون روز رو دیدم.

واقعا یعنی چی؟چرا دانشجوها مخالفت کردن؟ مگه چی میشه که ما هم مثل خیلی از کشورهای دیگه برای احترام به مقام کسایی که جونشونو کف دستشون گذاشتن و رفتن یه یادبودی داشته باشیم ؟

این سوالا احتمالا در اولین لحظه به ذهن خیلی ها خطور کنه ولی باید کمی تامل کرد. چرا در این شرایط؟ چرا هروقت که وضع سیاسی تغییر می کنه یاد شهدا میافتن؟ چرا از شهدا خرج می کنن؟

فرزند شهیدی رو می شناسم ک پدرش ۳ سال پیش از دنیا رفت.با خودم فکر می کنم اگر همون موقع تو جنگ شهید می شد بهتر بود چون اینطوری نبود تا ببینه که جه جوری دارن از دوستان و یارانش به نفع خودشون خرج می کنن. وقتی از دنیا رفت خیلی ها ته دلشون شاد شدن.که خوب شد رفت و اینقدر سنگ جلوی بازی های سیاسی ما ننداخت.

واقعا وحشتناکه. وصیت نامه چند تا شهید رو خوندم.برای کشورشون رفتن.برای دینشون رفتن برای کشوری رفتن که با تمام وجود به اصولش اعتقاد داشتند( نباید از یاد برد که جنگ ۳ سال بعد از انقلاب شروع شد و الان از اون اصول خبری نیست).

به نظر شما اگر الان بودند چی کار می کردند؟ افسوس می خوردند از این همه بی احترامی هایی که بهشون میشه. از اینکه همه یادشون رفته که اگر این آداما نبودن ما الان کجا بودیم. اونایی که الان نشستند تو سازمانهای من درآوردیشون و به اسم خانواده شهدا دارن به کارای سیاسی و اقتصادی خودشون رسیدگی می کنن و با هزارتا منت کار می کنن کجا بودند؟

خدا عاقبت همه رو به خیر بگذرونه

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 7 اسفند1387

لينك ثابت

یار دبستانی من ( )

امروز برام ایمیلی اومده بود که کلی من رو یاد دوران دبستان و اون حال و هواش انداخت.

اولین روز دبستان بازگرد
کودکی ها، شاد و خندان باز گرد
باز گرد ای خاطرات کودکی
بر سوار اسب های چوبکی
خاطرات کودکی زیباترند

یادگاران کهن مانا ترند
درسهای سال اول ساده بود
آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه و خروس

روبه مکار و دزد و چاپلوس

روز مهمانی کوکب خانم است
سفره پر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی باهوش بود
فیل نادانی برایش موش بود
با وجود سوز و سرمای شدید
ریز علی پیراهن از تن می درید

تا درون نیمکت جا می شدیم
ما پر از تصمیم کبری می شدیم
پاک کن هایی ز پاکی داشتیم
یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هایش درد داشت
گرمی دستانمان از آه بود
برگ دفتر ها به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ
خش خش جاروی با پا روی برگ
همکلاسیهای من یادم کنید
باز هم در کوچه فریادم کنید

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بودن بود و تفریقی نبود
کاش می شد باز کوچک می شدیم
لا اقل یک روز کودک می شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش
یاد آن گچها که بودش روی دوش
ای معلم نام و هم یادت به خیر
یاد درس آب و بابایت به خیر
ای دبستانی ترین احساس من
بازگرد این مشقها را خط بزن

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 16 بهمن1387

لينك ثابت

نــگـاهي به شــرح حال باراک حسین اوبـامـا ( )

باراك حسين اوباما در چهار اوت سال 1961 در جزيره‌ي هاوايي متولد شد. پدرش سنيور باراك اوباما كه در روستاي كوچكي در كنيا ديده به جهان گشوده بود، در همين روستا به همراه پدر خود كه چوپاني مي‌كرد و برده‌ي انگليسي‌ها بود روزگار مي‌گذراند.

"آن دانهم" مادر باراك كه سفيدپوست و اصالتا آمريكايي بود، در شهر كوچك كانزاس بزرگ شده بود. پدرش در دوران بحران اقتصادي سال 1929 به كار سخت و مشقت بار در سكوهاي حفاري و استخراج نفت مشغول بود. پدر "آن" (پدربزرگ باراك اوباما)‌ پس از حمله‌ي هوايي غافلگيرانه‌ي نيروهاي ژاپني به پرل هاربر براي خدمت در جنگ جهاني دوم ثبت‌نام كرد و در همين برهه زماني بود كه در يونيفورم ارتش آمريكا به اقصي نقاط اروپا سفر كرد. مادر باراك در خط توليد بمب در كارخانه بمب‌سازي مشغول به كار شد و با پايان يافتن جنگ دوم جهاني به همراه پدر خود در كالج‌هاي جي.آي.بيل (G I.Bill) كه به منظور حمايت از كهنه‌ سربازان بازگشته از جنگ و كمك به خانواده‌هايشان تاسيس شده بود و امكاناتي نظير مسكن و ساير خدمات اجتماعي را در اختيار آنان قرار مي‌داد، به تحصيل پرداخت.

مادر باراك به همراه پدر خود توانستند از طريق برنامه فدرال مسكن كه توسط دولت آمريكا ارائه شده بود خانه‌دار شده و به هاوايي نقل مكان كنند. در اين زمان بود كه پدر اوباما در كنيا موفق شده بود از دانشگاهي در هاوايي بورسيه دريافت كند و اين موفقيت تحصيلي در واقع پاياني بود بر همه‌ي روزها و سالهايي كه با پدر خود در ناشناخته‌ترين روستاهاي كنيا به چوپاني مشغول بود و اكنون مي‌توانست براي ادامه‌ي تحصيلات وارد دانشگاهي در هاوايي شود. "آن" (مادر باراك) در اين شهر با پدر باراك آشنا شد و اين آشنايي به ازدواج كشيده شد.

* سفر به آمريكا

اما اين ازدواج دوامي نداشت و "آن" و همسرش وقتي باراك تنها دو سال سن داشت، از يكديگر جدا شدند. پدر باراك اما لحظه‌اي از روياهاي خود دست نكشيد و تحصيلاتش را در سطح دكتراي تخصصي در دانشگاه هاروارد ادامه داد و سپس به زادگاهش كنيا بازگشت. باراك مدتي را در خانه‌ي مادرش در هاوايي سپري كرد. مادر باراك پس از مدتي مجددا ازدواج كرد و به همراه شوهر جديدش كه يك دانشجوي اندونزيايي بود در سال 1967 به جاكارتا سفر كرد. باراك در پايتخت اندونزي به مدرسه رفت و در سن 10 سالگي براي زندگي با پدربزرگ مادري‌اش عازم هاوايي شد.

باراك سياه‌پوست اگر چه توانست به عنوان دانش‌آموز ممتاز دوران تحصيلات متوسطه را به پايان برساند، اما در كالج محل تحصيلش تنها سه سياهپو‌ست بودند كه او يكي از آنان بود و به گفته‌ي خود در اين برهه براي نخستين بار به عنوان يك آمريكايي آفريقايي تبار طعم تلخ تبعيض نژادي را چشيد. باراك دوران سخت تثبيت هويتش را در بطن چنين جامعه‌اي فرا روي خود داشت.

باراك كه جهد و جد پدرش براي دستيابي به درجات عالي تحصيلي و پيمودن مدارج ترقي را با گوشت و استخوانش حس كرده بود، موانع و مشكلات نژادي را در هم كوبيد و در سال 1983 در رشته‌ي علوم سياسي از دانشگاه كلمبيا فارغ‌التحصيل شد.

* دوران تحصيل

زبانه‌هاي آتش جاه‌طلبي و پيشرفت در باراك جوان هرگز فروكش نكرد. او كه آ‌موزه‌ها و تعليمات مادرش يعني اهميت خدمت به كشور و احساس يكدلي و يكرنگي را به خاطر داشت، به عنوان گرداننده‌ وارد گروهي تقريبا مذهبي شد كه هدف و برنامه آن بهبود وضعيت معيشتي در مناطق حومه‌اي و عمدتا فقيرنشيني بود كه به سبب افزايش جرم و جنايت و بيكاري عملا فلج شده بودند. اين گروه به موفقيت‌ها و پيشرفتهايي نايل شد، اما باراك كم‌كم به اين نتيجه رسيد كه اگر به راستي روياي بهبود وضعيت معيشتي و ارتقاء سطح كيفي زندگي مردم را در سر مي‌پروراند، بايستي كه اصلاحات را نه از سطح محلي و منطقه‌اي بلكه در مقياس ملي و با اصلاح قوانين و ايجاد برخي اصلاحات سياسي آغاز و پيگيري كند، لذا به دانشگاه هاروارد رفت و در سال 1991 مدرك دكتراي حقوق را از اين دانشگاه دريافت كرد.

وي همچنين نخستين آمريكايي سياه‌پوستي بود كه توانست به مقام رياست انجمن عالي حقوق دانشگاه هاروارد منصوب شود. باراك حسين اوباما سپس به شيكاگو رفت تا ضمن وكالت به تدريس حقوق و مباني قانون اساسي بپردازد. موفقيتهاي اوباماي جوان و جوياي نام، راه را براي وي جهت كسب نمايندگي حزب دموكرات در سناي آمريكا هموارتر كرد و سرانجام موفق شد كرسي نمايندگان سنا از ايالت ايلينويز را تصاحب كند.

رشد و پرورش يافتن در نقاط مختلف در ميان انسانهايي با عقايد و باورهاي گاه متضاد و گوناگون، بزرگترين و ارزشمندترين تجربه‌ي زندگي باراك اوباما بود و همين مزيت به اوديسه‌ي سياسي اين جوان سياه‌پوست روح و جان تازه‌اي بخشيد. در بحبوحه‌ي مناقشات حزبي مجادلات سياسي و بحرانهاي مالي و معيشتي دنياي امروز، اوباما همچنان از اين قابليت و استعداد برخوردار مي‌باشد كه نگاه مردم از طيف‌هاي اجتماعي و سياسي و فرهنگي مختلف را به سوي يك هدف سياسي و اجتماعي مشخص معطوف سازد. هدفي كه حل و فصل مشكلات و چالش‌هاي فرا روي مردم آمريكا را بر نيات و مقاصد سياسي و معيارهاي جناحي و حزبي ارجح‌تر مي‌داند.

وي همواره پيش قراول تلاش‌ها براي ايجاد اصلاحات در نظام سياسي و دولت حاكم بوش بوده و به عنوان عضو كميته‌ي رسيدگي به امور كهنه سربازان ارتش آ‌مريكا در زمينه‌ي مراقبتهاي بهداشتي و درماني اقدامات زيادي را صورت داده است. باراك اوباما و همسرش ميشل، داراي دو فرزند هشت ساله و 9 ساله هستند.

باراك اوباما 47 سال سن و يك متر و 87 سانتي متر قد دارد. وي سناتور جو بايدن كه از چهره‌هاي برجسته حزب دموكرات در حوزه‌ي سياست خارجي است را به عنوان معاون خود برگزيده است.

منبع:بازتاب

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 2 بهمن1387

لينك ثابت

یوزارسیف احمدی نژاد می شود!!! ( )

نمی دونم که شما هم مثل من از سریال حضرت یوسف بدتون میاد یا نه؟ به نظر من وقایعی که در این سریال اتفاق می افته بیشتر از اینکه یک واقعه تاریخی باشه زاییده تخیلات کارگردان هستش. تو چند قسمتی که که کاملا اتفاقی از این سریال دیدم اتفاقات جالبی افتاد. مثلا بعضی از شخصیتهای سریال با گذر سالها هیچ تغییری نمی کنند (انگار اکسیر جوانی خورده اند).

از همه این موارد جالبتر بازدیدهای استانی یوزارسیف بود. به نظر شما یوزارسیف از احمدی نژاد یاد گرفته که به سفر استانی بره؟یا برعکس؟

هرچی که بود صحنه مسخره و کاملا سفارشی بود.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در دوشنبه 30 دی1387

لينك ثابت

چرا کار کردن بلد نیستیم؟ ( )

از وقتی که سر کار جدید اومدم کار کردن همکاران برام خیلی جالبه. تازه الان می فهمم که وقتی میگن که تو ایران کار مفید کمتر از یک ساعت هستش یعنی چی؟

صبح ساعت ۸ که ساعت کاری شروع میشه ابتدا صبحانه مخفیانه( چون خوردن صبحانه ممنوع هستش) و بعد از او گردهمایی های ۲ یا ۳ نفره دوستان. وقت چایی صبح. یه کم کار و راس ساعت ۱۲ خیل عظیم مشتاقان به سمت سلف ناهار تا ساعت ۲( وقت ناهار و نماز نیم ساعت) بعد از اون منتظر خوردن چایی بعد از ناهار. میشه ساعت ۳. یک ساعت یه کم کار(در حد ۱۵ دقیقه). از ساعت ۴ هم همه منتظر ساعت ۵ که برن خونه.

البته خوب یه روزایی هم واقعا کار زیاده. و کسایی رو که یه کم بیشتر کار می کنن متهم به خود شیرینی می کنن.

در طول روز یک سری افراد هم هستند که دنبال زیراب زنی هستند و .....

این شرح حال بیشتر شرکتهای ایرانی شده. چه دولتی چه خصوصی

چه میشه کرد؟؟

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در شنبه 27 مهر1387

لينك ثابت

چادر مشکی یا رنگی مسئله این است ( )

امروز در گروه خبات زحمت کشیده بود و ایمیلی رو فرستاده بود که متن اون درباره پوشیدن چادر رنگی خانمها بود و این موضوع که خانها به جای کار کردن بشینن خونه و بچه بزرگ کنن.

این صحبتها برای من علامت سوال بزرگی رو تو ذهنم به وجود آورد. یعنی با پوشیدن چادر رنگی خانمها تفرقه ایجاد بشه. اتحادی که ناشی از پوشیدن چادر مشکی اگر هم بر فرض وجود داشته باشه چقدر دوام داره؟

نکته دوم اینکه خانمها چرا باید بشینن تو خونه؟ که بچه بزرگ کنن؟ پس تکلیف این همه درس خوندن چی میشه؟آد با این حرفها به یاد حدودا ۱۰۰ سال پیش میافته.

به نظر من سطح بلوغ فکری خانواده ها اینقدر بالا رفته که اولا برای بچه دار شدن برنامه ریزی داشته باشن و خانومها هم اینقدر برای خانوادشون اهمیت قائل هستند که تعادل مناسبی رو بین فعالیتهای بیرون از خونه و داخل خونه برقرار کنن.

آقایان هم بهتره که به جای اینکه در مورد زندگی مردم صحبت کنن به فکر وضع اقتصادی مردم باشن که مرد و زن باید هر دو کار کنن که بتونن از پس این اوضاع بر بیان.

کلا من الان خیلی شاکی هستم

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 24 مهر1387

لينك ثابت

دوستی گلی است ( )

دل من دیر زمانی است که می پندارد

دوستی نیز گلی است
مثل نیلوفر و ناز
ساقه ترد و ظریفی دارد
بی گمان سنگدل است آنکه روا میدارد
جان این ساقه نازک را
دانسته
بیازارد

در ضمیری که ضمیر من و توست
از نخستین دیدار
هر سخن هر رفتار
دانه هائی است که می افشانیم
برگ و باری است که می رویانیم
آب و خورشید و نسیمش (مهر)است
گر بدانگونه که بایست به بار آید
زندگی را به قشنگترین چهره بیاراید
آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف
که تمنای وجودت همه او باشد وبس
بی نیازت سازد از همه چیز و همه کس

زندگی گرمی دل های به هم پیوسته ست
تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست

در ضمیرت اگر این گل ندمیده است هنوز
عطر جان پرور عشق
گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز
دانه ها را باید از نو کاشت
آب و خورشید و نسیمش را از مایه جان
خرج می باید کرد
رنج می باید برد
دوست می باید داشت

با نگاهی که در آن شوق بر آرد فریاد
با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
دست یکدیگر را
بفشاریم به مهر
جام دل هامان را
مالامال از یاری غمخواری
بسپاریم به هم
بسرائیم به آواز بلند
شادی روی تو
ای دیده به دیدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه
عطر افشان
گلباران باد

فریدون مشیری

برای تمام دوستان هشتادی به این امید که همیشه دوستی هامون پا برجا باشه

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در دوشنبه 22 مهر1387

لينك ثابت

حکایت ماه امساک ( )

دوباره ماه رمضان از راه رسید.ماهی که که کلی در قدر و منزلتش نوشته شده و گفته شده. ماهی که از سحر تا افطار چیزی نباید خورد و باید سعی کرد رفتار و کردار خودمون رو اصلاح کنیم. قصد ندارم در فضایل این ماه و باید و نبایدهاش صحبت کنم.

چیزی که برام جالبه جو محیط کار در ماه رمضون هستش. ادارات دولتی که به یمن دستورات هیئت دولت فرقی با تعطیلی رسمی نداره. ولی شرکتهای خصوصی حکایت دیگه ای دارن.

مطمئنا هیچ کارفرمایی حاضر نیست یک ماه به کارمندایی که ساعت ۹ میان و ۲ میرن حقوق بده. ولی از سر ناچاری یک ساعتی تخفیف قائل می شن به خاطر رفاه حال روزه داران.

ولی مشکل اینها نیست. مشکل تکلیف روزه نگیرها هستش.

حکایت از اینجا شروع شد که تو شرکتی که من کار می کنم و چند تا از شرکتهای دوستانم به مناسبت ماه رمضان دستور قطع گاز برداشتن آب سرد کن و مایکروفر و بشقاب و لیوانو دادن.

جماعت روزه نگیر به دو دسته تقسیم میشن. یکسری که نمی تونن روزه بگیرن و یکسری که نمی خوان روزه بگیرن.

من خودم جز دسته اول هستم چون دور از جون همه شما لثه هام چرک کرده و باید مدتی که معلوم نیست چقدر هر ۴ ساعت یکبار آنتی بیوتیک بخورم. ولی تو شرکت ما آب خوردن موجود نیست.

خلاصه که من نمی دونم اسم این حرکت رو چی بزارم. حمایت از روزه داری و یا تظاهر به روزه داری و یا....

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در سه شنبه 12 شهریور1387

لينك ثابت

باز باران ( )

باز باران ,با تمام بی کسی های شبانه

می خورد بر مرد تنها ,می چکد بر فرش خانه

باز می اید صدای چک چک غم...باز ماتم

من به پشت شیشه ی تنهایی افتاده

نمی دانم...نمی فهمم

کجای قطره های بی کسی زیباست؟؟؟؟

نمی فهمم, چرا مردم نمی فهمند

که ان کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می لرزد

کجای ذلتش زیباست؟؟؟

نمی فهمم..کجای اشک یک بابا

که سقفی از گل و اهن به زور چکمه ی باران

به روی همسر و پروانه های مرده اش ارام باریده

کجایش بوی عشق وعاشقی دارد؟؟؟

نمی دانم..نمی دانم چرا مردم نمی دانند

که باران, عشق تنها نیست

صدای ممتدش در امتداد رنج این دلهاست

کجای مرگ ما زیباست...نمی فهمم!!!!؟

یاد ارم, روز باران را

یاد ارم مادرم در کنج باران مرد

کودکی ده ساله بودم

می دویدم زیر باران..از برای نان

مادرم افتاد

مادرم در کوچه های پست شهر ارام جان می داد

فقط من بودم و باران و گل های خیابان بود

نمی دانم

کجای این لجن زیباست؟؟؟؟

بشنو از من, کودک من

پیش چشمم, مرد فردا

که باران هست زیبا از برای مردم زیبای بالادست

و ان باران که عشق دارد ...فقط جاریست برای عاشقان مست

و باران من و تو درد و غم دارد

خدا هم خوب می داند که

...این عدل زمینی ,عدل کم دارد

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 19 دی1386

لينك ثابت

چرا لبخند گل پرپر شد و ریخت؟ ( )

چرا لبخند گل پرپر شد و ريخت؟

چه شد آن آرزوهای بهاری؟

چرا در پشت میله خط خطی شد

صدای صاف آواز قناری؟

چرا لاي كتابي خشك كردند

براي يادگاري پيچكي را ؟
به دفترهاي خود سنجاق كردند
پر پروانه و سنجاقكي را ؟

خدا پر داد تا پرواز باشد
گلويي داد تا آواز باشد
خدا مي خواست باغ آسمانها
به روي ما هميشه باز باشد

خدا بال و پر پروازشان داد
ولي مردم درون خود خزيدند
خدا هفت آسمان باز را ساخت
ولي مردم قفس را آفريدند

(شعر کشف قفس از کتاب به قول پرستو قیصر امین پور)

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 30 آبان1386

لينك ثابت

؟؟؟ ( )

من امروز یه مطلب نوشتم ولی نمیدونم چرا رو وبلاگ نیومد؟ چون مطلب رو هم از جایی کپی پیست نکرده بودم و کلی هم نوشته بودم خیلی شاکی شدم

آخه مطلبم هم همش گله و شکایت بود حالا از کی شاید سرم یه کم خلوت بشه دوباره بنویسم که یه کم خالی بشم

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در سه شنبه 23 مرداد1386

لينك ثابت

بزرگداشت مولانا ( )

سایت بازتاب:

پايگاه اينترنتي اختصاصي سال بزرگداشت مولانا راه‌اندازي شد. اين پايگاه اينترنتي توسط تعدادي از علاقمندان مولانا و با هدف انعکاس آخرين اخبار و تحولات مربوط به اين سال و همچنين آخرين مقالات مربوط به مولانا راه‌اندازي شده است.

در اين پايگاه اينترنتي بخش‌هاي ايران در سال مولانا، جهان در سال مولانا، گفت‌وگو، گزارش، مقاله، يادداشت، عکس، طرح، موسيقي، صدا، و تصوير و تصوير وجود دارد. اين سايت از طريق آدرس www.mowlanayear.ir قابل دسترسي است. علاقه‌مندان به مولانا جهت همکاري با سايت مي‌توانند با ايميل mowlanayear@gmail.com ارتباط برقرار کنند.

گفتني است، سال 2007 مصادف است با هشتصدمين سال تولد مولانا شاعر، عارف و انديشمند بزرگ ايراني و با تصويب سازمان جهاني يونسکو، در اين سال براي بزرگداشت مولانا مراسم گوناگون در کشورهاي مختلف برگزار مي‌شود.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در پنجشنبه 14 تیر1386

لينك ثابت

اصلاحیه ( )

شست پای چپ ( )

از مدرسه که به خانه می‌آمد، کفشهایش را کنار کفش‌های دیگران جفت می‌کرد.

باید مواظب آنها می‌بود.

در راه که می‌آمد شدیدا احساس گرسنگی می‌کرد، اما مادرش که می‌گفت: "دستت را که شستی بیا غذاتو بخور"، در حالیکه جوراب‌هایش را از پایش در می‌آورد، فریاد می‌زد: "گرسنه نیستم".

همیشه موقع در آوردن جوراب پای چپش، دچار دردسر می‌شد، اما با کمی ‌زورزدن جوراب از پایش در می‌آمد، آخر همیشه شست پایش در سوراخ جواب گیر می‌کرد. مادرش تازه آن سوراخ را برای بار چندم دوخته بود، اما انگار اشکال از انگشت شست پایش بود. کاریش هم نمی‌شد کرد.

قبل از شستن دست‌هایش جوراب‌ها را باید می‌شست، چون کفشش رنگ می‌داد.

هنگام ِ خریدن کفش، نزدیکی‌های عید ِ سال ِ قبل، فروشنده فروشگاه تعاونی اداره پدرش گفته بود: "کفش خوبی است. رنگ نمی‌دهد"، اما مادرش چون می‌دانست آن کفش رنگ می‌دهد برایش دو جفت جوراب مشکی خریده بود،ولی او جوراب سفیده‌اش را که عمه طلعتش (همان عمه که از همه بزرگتر است) به او عیدی داده بود، همان که تا حالا ده بار انگشست شست پای چپش سوراخ شده بود، آن را می‌پوشید.

دوست داشت شبیه عکس پدرش شود. کفش مشکی، جوراب سفید، شلوار مشکی و کت مشکی.

آن وقت کمربند چرمی سفید و پیراهن سفیدش را می‌پوشید و به مدرسه می‌رفت تا شاید مثل عکس پدرش بشود.

کمبرندش دورو بود. یک رو مشکی و یک رو سفید. کافی بود سگک کمربند را بچرخاند تا رنگ کمربندش تغییر کند.

مادرش گاهی وقت‌ها - تقریبا هر روز صبح - سرش داد می‌زد: "آخه چرا همیشه این لنگه جوراب را پای چپت می‌کنی؟ خوب جای آنها راعوض کن!".

اما او دوست داشت هر لنگه را همان طوری که همیشه می‌پوشید، بپوشد؛ چون آنها بعد از این همه پوشیده شدن حالا شکل پای خودش را گرفته بودند.

تازه اگر تا عید سال بعد که قرار است برای عید دیدنی باز هم به خانه عمه طلعت بروند (همان عمه که از همه‌ی همه بزرگتر است) جوراب‌هایش سالم بماند و عمه سوراخ ِ شست پایش را نبیند و جوراب نوی سفید به او ندهد که او دیگر جوراب نوی سفید نخواهد داشت تا با همان شلوار وکت و پیراهن بپوشد، همان شلوار سیاه که حالا سه چهار انگشتی برایش کوچک شده بود.

تازه هیچ کس به فکر سر کچل او هم نبود. سری که مجبور بود آن را اول مهر با شماره 4 بتراشد، سری که حالا با سرد شدن هوا صبح‌ها یخ می‌زد. سرِ او را که مجبور بود مسیر خانه شان تا مدرسه را صبح زود از کنار ریل راه آهن بدود.

او دیر به مدرسه می‌رسید و همیشه گوش‌ها و دست‌هایش یخ می‌زد. پاهایش گرم بود. به غیر از انگشتِ شستِ پایش که همیشه یخ بود. او هر روز دیر به مدرسه می‌رسید، چون مجبور بود مسیر راه آهن را تا پشتِ ایستگاه دور بزند، از پل عابرین پیاده بالا برود و خود را از این‌طرفِ ریل به آن‌طرف برساند. کارِ هر روزش همین بود و چند دقیقه از این تاخیر هم به‌خاطرِ تنگی نفسَش بود. از پله‌ها که پایین می‌آمد اسپری "سالبوتامول" را در می‌آورد چند بار تکان تکانش می‌داد و با یکی دو نفس عمیق محتویاتش را به نایژکهایش می‌رساند تا بتواند نفس بکشد.

او از ریل راه آهن می‌ترسید. وقتی که به مدرسه می‌رسید معلمشان مثل همیشه او را چند دقیقه‌ای کنار تخته و پشت به همه بچه‌ها روی یک پا (همان پای چپ که انگشت شستش یخ زده بود) نگه می‌داشت. بعد می‌رفت می‌نشست. کلاه پشمی ‌دوستش را می‌گرفت، آرام روی گوشهایش می‌کشید. دست‌هایش را که از سرخی سرما و خط کش چوبی معلمش زق زق می‌کرد زیر بغلش می‌گرفت.

اما نمی‌دانست با انگشت پای چپش (همان انگشت شست یخ زده) چه کند. همه اینها را مجبور بود به خاطر ترسش از ریل راه آهن تحمل کند.

او از ریل آهنین می‌ترسید. همان ریل راه آهنی که دو سال پیش پای چپ پدرش در آن گیرکرده بود و قطار او را له و لورده کرده بود. شاید همه‌اش به خاطر این بوده که انگشت شست پای چپ پدرش همیشه از جوراب بیرون بود. این را همیشه عمه طلعت (همان عمه که ازهمه بزرگتر است) در حالی که جوراب روبان پیچیده عیدی را به او می‌داد، تعریف می‌کرد و اشک را از گوشه چشمش پاک می‌کرد.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در شنبه 19 خرداد1386

لينك ثابت

کیمیا خاتون ( )

امسال نگار برای تولدم به من یه کتاب داد به اسم کیمیاخاتون.قبلاً اسم کیمیا خاتون رو شنیده بودم و تقریباً می دونستم که کی بوده.

وقتی شروع کردم مجذوبش شدم.به سرعت خوندنش رو ادامه می دادم .هرچی بیشتر به انتهای کتاب نزدیک می شدم بیشتر دلم می خواست بدونم آخرش چی میشه.

کیمیا خاتون دختر محمد شاه ایرانی و کراخاتون اکدشانی هست و کتاب کیمیا خاتون به قول خود نویسنده نگاهی است به بخش واقعی،خانوادگی و بعد انسانی حیات مولانا.یعنی اون بخش از زندگی او که در سایه ی عظمت ابعاد روحانی ،عرفانی و فراانسانی شخصیت مولانا فراموش شده.

البته من اصلاً نمی خوام هیچ اهانتی به دوستداران شمس و مولانا بکنم ولی وقتی این کتاب رو می خوندم یه احساس عجیبی داشتم. شمس، مولانا با تمام اون عرفان و هرچیز دیگه که اسمشو بذارین تو زندگی روزمرشون مشکل داشتن.

تو روزنامه خوندم که یکی از اساتید مثنوی شناسی در دانشگاه تهران خوندن کیمیا خاتون رو برای شاگرداش ممنوع کرده و اون رو توطئه ترکها دونسته.

بهتون توصیه می کنم که حتماً داستان کیمیا خاتون رو بخونین

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در یکشنبه 30 اردیبهشت1386

لينك ثابت

معامله لباس و ايدز ( )

روزنامه گاردين در شماره روز چهارشنبه03 ژانويه خود، گزارشی دارد از تهران در مورد نگرانی برخی از فعالان بهداشت عمومی ايران از گسترش بيماری ايدز و ويروس اچ آی وی در نتيجه مراودات و داد و ستدهايی که "ميان روسپی ها و برخی از فروشندگان لباس" صورت می گيرد.
رابرت تت خبرنگار گاردين در اين گزارش از قول يکی از اعضای گروه داوطلبی که برای آموزش خطرات ايدز و آگاهی دادن درباره نحوه انتقال ويروس اچ آی وی به پيشه وران و ديگر مردم تشکيل شده، نوشته است که روابط جنسی ميان روسپی ها و فروشندگان لباس که معمولا در ازای دريافت لباس انجام می شود، کوششهايی را که برای مبارزه با ايدز در ايران انجام می شود به مخاطره انداخته است.
يکی از اين آموزش دهندگان به خبرنگار گاردين گفته است که در يک فروشگاه لباس، فروشنده ای که ادعا می کرد برای شنيدن توصيه های آموزشی فرصت ندارد، در واقع سرگرم مذاکره و معامله با چهار روسپی بود.
به نوشته گاردين، اين آموزش دهندگان بهداشت نيز مانند مسئولان امور بهداشتی بر اين عقيده اند که اعتقاد به پرهيز از هرج و مرج جنسی در ميان جمعيت عمدتا جوان ايران رو به کاهش است.
'تخفيف خوب'
در اين گزارش آمده است که به طور مثال در بازارچه ای در منطقه تجريش تهران، که تعداد زيادی فروشگاه البسه زنانه دارد، چندين مغازه دار گفته اند که روسپی ها به آنها پيشنهاد رابطه جنسی در برابر دريافت لباس داده اند.
آرش، يکی از اين فروشندگان که ۲۳ سال دارد به خبرنگار گاردين گفته است که تا به حال ۴۰ تا ۵۰ بار چنين پيشنهادهايی دريافت کرده است.
احمدرضا، فروشنده ۲۳ ساله ديگری گفته است که دو زن به او گفته اند که اگر تحفيف خوبی به آنها بدهد و شماره تلفنش را هم به آنها بدهد، آنها "در خدمت او خواهند بود" و احمد رضا می گويد که اين پيشنهاد را پذيرفته است.
روزنامه گاردين می نويسد که پليس ايران با اعزام ماموران در لباس شخصی سعی کرده است که جلو اينگونه مراودات را بگيرد. در همين حال، گروههای آموزش دهنده داوطلب نيز با مغازه داران درباره خطرات ايدز صحبت می کنند.
آگاهی يک طرفه
با اين حال، خبرنگار گاردين از قول متخصصان نوشته است که اشکال کار اين است که اين آگاهی ها به روسپی ها منتقل نمی شود.
اين روزنامه نظر اميررضا مرادی مدير گروه "زندگی مثبت ايران" را که خود در اثر انتقال خون به ويروس اچ آی وی آلوده شده نقل کرده که گفته است که با آنکه مردم درباره اچ آی وی اطلاعاتی دارند، از اين اطلاعات عملا به هنگام برقراری رابطه جنسی استفاده نمی کنند.
گزارش گاردين می افزايد که مقامات بهداشتی کشور برنامه ای را برای گسترش آگاهی در باره نحوه انتقال و جلوگيری از گسترش اين بيماری آغاز کرده اند. با آن حال، متخصصان از کمبود اطلاعات در اين زمينه شکايت دارند.
گاردين می نويسد در حاليکه آخرين آمار رسمی تعداد بيماران ثبت شده، ۱۳۷۰۴ نفر است، مقامات بهداشتی ايران و همچنين سازمان بهداشت جهانی، تعداد موارد ابتلا به ايدز در ايران را بين ۷۰ هزار تا ۱۲۰ هزار تن می دانند.
در قسمت پايانی اين گزارش، آماری ارائه شده که به موجب آن تعداد روسپی ها در ايران، ۳۰۰ هزار نفر و سن متوسط آنها بيست سال برآورد

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در جمعه 20 بهمن1385

لينك ثابت

یاد پدر ( )

پدرم اين جوري بود وقتي من
4 ساله كه بودم فكر مي كردم پدرم هر كاري رو مي تونه انجام بده .
5 ساله كه بودم فكر مي كردم پدرم خيلي چيزها رو مي دونه .
6 ساله كه بودم فكر مي كردم پدرم از همة پدرها باهوشتر.
8 ساله كه شدم ، گفتم پدرم همه چيز رو هم نمي دونه.
10 ساله كه شدم با خودم گفتم ! اون موقع ها كه پدرم بچه بود همه چيز با حالا كاملاً فرق داشت.
12 ساله كه شدم گفتم ! خب طبيعيه ، پدر هيچي در اين مورد نمي دونه .... ديگه پيرتر از اونه كه بچگي هاش يادش بياد.
14 ساله كه بودم گفتم : زياد حرف هاي پدرمو تحويل نگيرم اون خيلي اُمله .
16 ساله كه شدم ديدم خيلي نصيحت مي كنه گفتم باز اون گوش مفتي گير اُورده .
18 ساله كه شدم . واي خداي من باز گير داده به رفتار و گفتار و لباس پوشيدنم همين طور بيخودي به آدم گير مي ده عجب روزگاريه .
21 ساله كه بودم پناه بر خدا بابا به طرز مأيوس كننده اي از رده خارجه
25 ساله كه شدم ديدم كه بايد ازش بپرسم ، زيرا پدر چيزهاي كمي درباره اين موضوع مي دونه زياد با اين قضيه سروكار داشته .
30 ساله بودم به خودم گفتم بد نيست از پدر بپرسم نظرش درباره اين موضوع چيه هرچي باشه چند تا پيراهن از ما بيشتر پاره كرده و خيلي تجربه داره .
40 ساله كه شدم مونده بودم پدر چطوري از پس اين همه كار بر مياد ؟ چقدر عاقله ، چقدر تجربه داره .
50 ساله كه شدم حاضر بودم همه چيز رو بدم كه پدر برگرده تا من بتونم باهاش دربارة همه چيز حرف بزنم ! اما افسوس كه قدرشو نتونستم خيلي چيزها مي شد ازش ياد گرفت !

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در پنجشنبه 19 بهمن1385

لينك ثابت

مقاله مجانی ( )

عجب صبری خدا دارد ( )

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، همان یک لحظه اول ، که ظلم میدیدم از این مخلوق بی وجدان ، جهان را با همه زیبایی و زشتی به روی یکدگر ویرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، که میدیدم یکی عریان و سوزان ، دیگری پوشیده از صد جامه رنگین ، زمین و آسمان را واژگون می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، که در همسایه صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم،نخستین نعره مستانه را خاموش آندم بر لب پیمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، نه طاعت می پذیرفتم ، نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده پاره پاره از کف زاهد نمایان تسبیح ، صد دانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، برای خاطر تنها یکی مجنون صحراگرد بی سامان ، هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو آواره و دیوانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، بگرد شمع نورانی ، دل عشاق ، سرگردان سراپای وجود بی وفا ، معشوق را پروانه می کردم ، که میدیدم مشوش عارف و آهی ز برق فتنه این علم عالم سوز دم کش بجز اندیشه عشق و وفا معدوم هر فکری در این دریای پر افسانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.اگر من جای او بودم ، به عرش کبریایی ، با همه صبر خدایی ، تا که میدیدم عزیز نابجایی ناز ،برگی ناروا گردیده، خواهی می فروشد گردش این چرخ را وارونه بی صبرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.چرا من جای او باشم.؟؟ همین بهتر که او خود جای خود بنشیند و تاب تماشای تمام زشتکاری های این مخلوق را دارد. وگرنه من به جای او چه بودم یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل و فرزانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد.عجب صبری خدا دارد

معینی کرمانشاهی

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در سه شنبه 7 آذر1385

لينك ثابت

به هیمن سادگی..... ( )

دیروز یه دانشجو تو دانشکده ما سکته کرد و به دلیل بی توجهی مسئولین دانشکده از دنیا رفت به همین سادگی.

.مسئول امور آموزشی در اقدامی به یاد ماندنی به بیمار آب قند داده که فشارش بیاد بالا و زنده بشه

امروز اساتید دانشکده به سادگی سر کلاس های خودشون حاضر شدن و همکلاسی های من از ترس اینکه شاید اگر در آزمون دکترا قبول شدن و خواستن گزینش بشن یه وقت خدایی نکرده با مشکل روبرو نشن سر کلاس حاضر شدن و در جواب اعتراض من گفتن .........

خدا کنه هیچ وقت کار آدم به این جماعت خودخواه نیافته.

نمی دونم واقعاْ برای چه کسی باید اظهار تاسف کرد؟؟

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در یکشنبه 5 آذر1385

لينك ثابت

ورزش قهرمانی؟؟؟؟؟ ( )

یک هفته ای میشه که مسابقات والیبال قهرمانی جهان در کشور ژاپن در جریان هستش و تیم ایران هم از اسیا در این مسابقات شرکت کرده.ایران در گروه تقریباْ سختی با تیم های چک ایتالیا ونزوئلا و... قرار گرفت و تا امروز که فقط مسابقه با آمریکا باقی مونده همه نتایج رو به حریفان واگذار کرده.ولی اگر بازی ها رو دیده باشید بر این حرف من صحه میزارین که باخت این تیم از جنس باختهایی نیست که تیم ملی فوتبال در جام جهانی داشت.

این تیم با تمام محدویت ها و کمبود امکانات تونسته خودشو در سطح اسیا مطرح کنه.ولی حیف که مسئولان اصلاْ به این تیم توجهی نمی کنن و رئیس فدراسیون والیبال رو به خاطر این موفقیت ها به فدراسیون کشتی انتقال دادن(ترفیع مقام؟؟؟؟)

نمی دونم کی اون وقت می رسه که مسئولان ورزشی ما یک مقدار مسئولانه تر به این موضوعات توجه کنن؟

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 1 آذر1385

لينك ثابت

کدام استقلال‘ کدام پیروزی ( )

با امتناع صداوسيما از پخش مستند " كدام استقلال، كدام پيروزي" ساخته مسعود ده نمكي، اين فيلم در بيست و پنج دانشگاه كشور اكران خواهد شد.
اين مستند سياسي كه با زباني ورزشي و كنايه، منازعات جريانات چپ و راست را به رقابت دو تيم فوتبال استقلال و پيروزي تشبيه كرده است، با امتناع صداو سيما و ورود به شبكه ويديويي كشور، در 25 دانشگاه كشور به روش ويديو پروژكشن به نمايش درمي‌آيد.
بر پايه اين گزارش، اين فيلم ۸۰ دقيقه اي روز يكشنبه هفته جاري در دانشگاه بين المللي قزوين و دوشنبه، سه‌شنبه و پنج‌شنبه به ترتيب در دانشگاه‌هاي علامه طباطبايي تهران، شاهرود و آزاد ورامين بر روي پرده مي رود. هم‌چنين در روز چهارشنبه هشتم آذر در دانشگاه زاهدان براي عموم دانشجويان به نمايش گذاشته مي شود.
پيش از اين دانشگاه هاي صنعتي اصفهان و علم و‌صنعت تهران نيز اقدام به پخش اين فيلم كرده بودند.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در شنبه 27 آبان1385

لينك ثابت

آدم ( )

نامت چه بود؟
-آدم
فرزندِ؟
-من را نه مادری نه پدر.بنویس اول یتیم عالم خلقت
محل تولد؟
-بهشت پاک
اینک محل سکونت؟
-زمین خاک
آن چیست بر گرده نهاده ای؟
-امانت است
قدت؟
-روزی چنان بلند که همسایه خدا٬اینک به قدر سایه بختم به روی خاک
اعضای خانواده؟
-حوای خوب وپاک
روز تولدت؟
-درروز جمعه ای ٬به گمانم که روز عشق
رنگت؟
-اینک فقط سیاه
چشمت؟
-رنگی به رنگ بارش باران
وزنت؟
-نه آن چنان سبک که پرم درهوای دوست٬نه آن چنان وزین که نشینم براین زمین.
جنست؟
-نیمی مرازخاک٬نیم دگر خدا
شغلت؟
-درکار کشت امیدم٬به روی خاک
شاکیِ تو؟
-خدا
نام وکیل؟
-آن هم فقط خدا
جرمت؟
-یک سیب از درخت وسوسه
تنها همین؟
-همین!!!!!!!!!!!
حکمت؟
-تبعید در زمین
همدست در گناه؟
-حوای آشنا
ترسیده ای؟
-کمی
زچه؟
-که شوم من اسیر خاک
آیا کسی به ملاقاتت آمده است؟
-بلی
که؟
-گاهی فقط خدا
داری گلایه ای؟
-دیگر گلایه نه٬ولی.....
ولی که چه؟
-حکمی چنین٬آن هم به یک گناه؟
دلتنگ گشته ای؟
-زیاد
برای که؟
-تنها فقط خدا
آورده ای سند؟
-بلی
چه؟
-دو قطره اشک
داری تو ضامنی؟
-بلی
چه کس؟
-تنها کسم خدا
درآخرین دفاع؟
-می خوانمش ٬چنان که استجابت کند دعا

اسم شاعرش رو هم نمی دونم ولی خوب بدون اسم شاعرش هم بخونیم از نخوندنش بهتره

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در شنبه 20 آبان1385

لينك ثابت

باور خاکستری ( )

باز بوي باورم خاکستريست
صفحه هاي دفترم خاکستريست

پيش از اينها حال ديگر داشتم
هر چه مي گفتند باور داشتم

ديوها زهر هلاهل خورده اند
عشق ورزان مهر باطل خورده اند

باز هم بحث عقيل و مرتضي ست
آهن تفديده مولا کجاست

نه فقط حرفي از آهن مانده است
شمع بيت المال روشن مانده است

دست ها را باز در شبهاي سرد
ها کنيد اي کودکان دوره گرد

مژدگاني اي خيابان خوابها
مي رسد ته مانده بشقابها

در صفوف ايستاده بر نماز
ابن ملجم ها فراوانند باز

سر به لاک خويش برديد اي دريغ
نان به نرخ روز خورديد اي دريغ

گير خواهد کرد روزي روزيت
در گلوي مال مردم خوارها

من به در گفتم و ليکن بشنوند
نکته ها را مو به مو ديوارا

با خودم گفتم تو عاشق نيستي
آگه از سر شقايق نيستي

غرق در دريا شدن کار تو نيست
شيعه مولا شدن کار تو نيست

اسم شاعرشو هم نمی دونم.ولی همین کافیه که حرف دل مردمه

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در دوشنبه 8 آبان1385

لينك ثابت

دست ها ( )

ز دل و ديده گرامي تر آيا هست؟
ز دل و ديده گرامي تر دست
زين همه گوهر پيدا و نهان در تن و جان
بي گمان دست گرانقدرتر است

هر چه حاصل كني از دنيا دستاورد است
هر چه اسباب جهان باشد در روي زمين
دست دارد همه را زير نگين
سلطنت را كه شنيدست چنين

شرف دست همين بس كه نوشتن با اوست
خوشترين نامه دلبستگي من با اوست

در فروبسته ترين دشواري
در گرانبارترين نوميدي
بارها بر سر خود بانگ زدم
هيچت ار نيست مخور خون جگر
دست كه هست

بيستون را ياد آر
دستهايت را بسپار به كار
كوه را چون پر كاه از سر راهت بردار

وه چه نيروي شگفت انگيزيست
دستهايي كه به هم پيوسته است
به يقين هر كه به هر جاي در افتد از پاي
دستهايش بسته است

دست در دست كسي يعني پيوند دو جان
دست در دست كسي يعني پيمان دو عشق
دست در دست كسي داري اگر
داني و دست چه سخنها كه بيان مي كند از دوست به دوست

لحظه اي چند كه از دست طبيب گرمي مهر به پيشاني بيمار رسد
نوشداروي شفا بخش تر از داروي اوست

چون به رقص آيي و سرمست برافشاني دست
پرچم شادي و شوق است كه افراشته اي

لشكر غم خورد از پرچم دست تو شكست

دست گنجينه مهر و هنر است
خواه بر پرده ساز
خواه بر گردن يار
خواه بر چهره نقش
خواه بر دنده چرخ
خواه بر دسته داس
خواه بر ياري نا بينايي
خواه در ساختن فردايي

آنچه آتش بر دلم مي زند اينك هر دم
سرتوشت بشر است
داده با تلخي غمهاي دگر دست به هم
بار اين درد و دريغ است كه ما
تيرهامان به هدف نيك رسيده است
ولي دستهامان نرسيده است به هم

فریدون مشیری

ببخشید که مطلب طولانی بود.می خواستم فقط یه قسمت هایی از شعر رو بذارم دیدم حیفه که این شعر به این زیبایی کامل خونده نشه.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در یکشنبه 30 مهر1385

لينك ثابت

دیگه بهتر از این هم میشه ( )

بر اساس بخشنامه جديد" سازمان تنظيم مقررات و ارتباطات راديويي" وزارت ارتباطات، ارايه اينترنت پر سرعت به‌تمام كاربران كشور با محدوديت مواجه شد.

مدير روابط عمومي سازمان تنظيم مقررات و ارتباطات راديويي با تاييد اين خبر، روز پنجشنبه به ايرنا گفت: مطابق با اين بخشنامه ، از اين پس ارايه اينترنت پر سرعت با ظرفيت بيش از ‪ ۱۲۸‬كيلو بيت بر ثانيه به تمام كاربران اينترنتي ( شخصي و عمومي ) ممنوع خواهد بود.

"به گفته‌وي اين بخشنامه‌تا زمانيكه ضوابط و شرايط جديد براي‌ارايه اينترنت پر سرعت توسط شركت‌هاي ‪ PAP‬مشخص شود، قابل اجرا است.

درباره دلايل ابلاغ بخشنامه جديد سازمان تنظيم مقررات مبني بر محدود كردن ارايه اينترنت پر سرعت توضيحي به خبرگزاري ايرنا ارايه نكرد.

به گفته‌كارشناسان، طبق تغييرات جديدي كه در نحوه ارايه اينترنت در كشور اعمال شده و مطابق با قوانين جديد از اين پس دولت فقط تامين‌كننده و شركت‌هاي خصوصي فقط توزيع‌كننده اينترنت هستند، اعمال چنين محدوديت‌هايي براي توزيع اينترنت توسط بخش خصوصي جاي تامل دارد.

كارشناسان تاكيد دارند: اين نخستين باري است كه براي سرعت و پهناي باند اينترنت ارايه شده به كاربران، محدوديت اعمال مي‌شود.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در شنبه 22 مهر1385

لينك ثابت

آخرین نامه ( )

آخرین نامه ارنستو چه گوارا به پدر و مادرش، پیش از خروج از کوبا که بعدها منجر به کشته شدنش در بولیوى شد:
«یک بار دیگر دنده هاى رزى نانت _ اسب دن کیشوت _ را بر پاشنه هایم احساس مى کنم و سپر به دست راه مى افتم. من اعتقاد دارم نبرد تنها راه کسانى است که براى آزادى خود مى جنگند، من به پیمان خود عمل مى کنم. بعدها ممکن است بسیارى از آدم ها مرا یک ماجراجو خطاب کنند. این دروغ نیست، من یک ماجراجو هستم اما از نوعى دیگر. از آنهایى که براى اثبات ایمانشان زندگى را به بازى مى گیرند. ممکن است زندگى من در این مسیر به پایان برسد، من دنبال مرگ نمى گردم اما احتمال رویارویى با آن وجود دارد. پس شاید این آخرین خداحافظى من باشد. حالا یک تمایل شدید که من آن را با شور و شوق یک هنرمند صیقل داده ام، پاهاى لرزان و ریه هاى خسته ام را استوار نگه مى دارد. من مى روم. گه گاه این فرمانده کوچک قرن بیستم را یاد کنید و از پسر یاغى خود بوسه اى را بپذیرید.»

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در سه شنبه 18 مهر1385

لينك ثابت

تبریک ( )

بازدید رایگان از موزه ( )

در ايام شعبانيه، يعني دوشنبه ششم شهريور،‌ روز ولادت حضرت امام حسين (ع)، سه شنبه هفتم شهريور ماه روز ولادت حضرت ابوالفضل (ع) و چهارشنبه هشتم شهريور ماه روز ولادت حضرت امام زين العابدين (ع) بازديد از موزه‌هاي سراسر كشور براي عموم مردم رايگان است.

پیشنهاد می کنم اگر وقت کردید حتماْ به موزه جواهرات ملی یه سری بزنید.فکر نمیکنم پشیمون بشید

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در یکشنبه 5 شهریور1385

لينك ثابت

گردهمایی آخرفصل ( )

انگار همین دیروز بود که سر این که برای گردهمایی سالانه کجا بریم با هم بحث می کردیم.

با اجازه آقای عسگری و خانم عرب(بهره برداری از پروژه آب سنگین رو به این عزیزان اراکی تبریک میگم) که مسئول هماهنگی هستند می خوام دوباره در اینباره صحبت کنیم.

آقای عسگری اجازه میدین؟

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در یکشنبه 5 شهریور1385

لينك ثابت

كمك نقدی حزب‌الله به آوارگان جنگ لبنان ( آزاد )

جنبش مقاومت حزب الله لبنان در میان خانواده‌هایی كه در نتیجه جنگ با رژیم صهیونیستی از خانه خود آواره شده‌اند، كمك نقدی توزیع كرد.
به گزارش فارس به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، حزب الله امروز در جنوب بیروت در میان خانواده‌هایی كه در دوران بمباران این مناطق توسط جنگنده‌های اسرائیلی، خانه‌‌ها‌یشان را از دست دادند، كمك نقدی توزیع كرد.
بر اساس این گزارش مردم جنوب بیروت برای گرفتن این كمك‌ها كه تا 12 هزار دلار رسیده و برای یك سال اجاره یك آپارتمان و خرید لوازم زندگی كافی است، در مقابل دفاتر این جنبش ازدحام كردند.
ساكنان جنوب بیروت بلافاصله پس از بازگشت به محل سكونت خود پس از اعلام آتش بس، توانسته‌اند جزئیات خسارات وارد شده به خانه‌هایشان را به ثبت برسانند.
پس از ثبت این موارد و تایید آن توسط مسئولان جنبش حزب الله، و طی روندی كه تا دو روز به طول می‌انجامد، متقاضیان برای دریافت این مبالغ به دفاتر حزب الله فراخوانده می‌شوند.
یكی از ساكنان جنوب بیروت كه خانه‌اش در بمباران رژیم صهیونیستی تخریب شده است به این خبرگزاری گفت: «این كار واقعا خوبی است، خدا به آنها عوض دهد و زنده باد سید حسن (رهبر حزب الله لبنان).»
ساكنان جنوب بیروت امیدوارند تا یك سال دیگر در خانه‌های جدیدشان كه قرار است توسط حزب الله ساخته شود، ساكن شوند.
آسوشیتدپرس با بیان آن كه جنبش حزب الله بصورت تخمینی، بودجه‌ سالانه‌ای برابر 100 میلیون دلار دارد، مدعی شد بخش اعظم این بودجه توسط ایران تامین می‌شود.
این جنبش همچنین موسسات خیریه، یك شبكه تلویزیونی و چند شبكه رادیویی در اختیار دارد.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در شنبه 28 مرداد1385

لينك ثابت

درد ( آزاد )

دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن در آورم
چامه و چکامه نیستند
تا به رشته ی سخن درآورم
نعره نیستند
تا ز نای جان بر آورم

دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است

دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است
مردمی که چین پوستینشان
مردمی که رنگ روی آستینشان
مردمی که نامهایشان
جلد کهنه ی شناسنامه هایشان
درد می کند

من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه های ساده ی سرودنم
درد می کند

انحنای روح من
شانه های خسته ی غرور من
تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است
کتف گریه های بی بهانه ام
بازوان حس شاعرانه ام
زخم خورده است

دردهای پوستی کجا؟
درد دوستی کجا؟

این سماجت عجیب
پافشاری شگفت دردهاست
دردهای آشنا
دردهای بومی غریب
دردهای خانگی
دردهای کهنه ی لجوج

اولین قلم
حرف حرف درد را
در دلم نوشته است
دست سرنوشت
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟
درد
رنگ و بوی غنچه ی دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم؟

دفتر مرا
دست درد می زند ورق
شعر تازه ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می زنم؟

درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟

(قیصر امین پور)

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در سه شنبه 6 تیر1385

لينك ثابت

جام جهانی(2) ( آزاد )

دیروز اولین بازی ایران در جام جهانی بود.کاش فوتبال یک نیمه بود.کاش نیمه دومی وجود نداشت.کاش برانکو این جرات رو داشت که علی دایی رو از بازی بیرون بیاره.به قول فردوسی پور اگه علی دایی ۵ سال پیش بود گل می زد.حالا که نیست باید چه کار کنیم؟

بازم خوبه جام جهانی هر سال نیست .این طوری حداقل هر ۴ سال یکبار باید اعصابمون سره بازی های مقدماتی خرد بشه.شاید هم هر ۸سال سر جام جهانی.

نگار خانم از قرار معلوم بریم درس بخونیم امتحان بدیم بهتره.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در دوشنبه 22 خرداد1385

لينك ثابت

امید ( آزاد )

مدت زماني پيش در يکي از اتاقهاي بيمارستاني دو مرد که هر دو حال وخيمي داشتند بستري بودند.يکي از آنها اجازه داشت

هر روز بعداز ظهر به مدت يک ساعت به منظور تخليه ششهايش از مايعات روي تختخواب کنارتنها پنجره اتاق بنشيند.

اما مرد ديگر اجازه تکان خوردن نداشت و بايد تمام اوقات به حالت دراز کش روي تخت قرار گرفته باشد.

دو مرد براي ساعاتي طولاني با هم حرف مي زدند،از همسرانشان؛خانه وخانواده شان؛شغل و دوران خدمت سربازي و

تعطيلاتشان خاطراتي براي هم نقل مي کردند.

هر روز بعد از ظهر مرد کنار پنجره که اجازه داشت يک ساعت بنشيند؛براي مرد ديگر تمام مناظر بيرون را همان طور

که مي ديد تشريح مي کردو آن مرد هر روز به اميد آن يک ساعت که مي توانست دنياي بيرون و رنگهايش را در فکر

خود تجسم کند به سر مي برد.

Cheshmandaz

پنجره مشرف به يک پارک سرسبز است با درياچه اي طبيعي که چند قو و اردک در آن شنا مي کنندو بچه ها نيز قايق

هاي اسباب بازي خود را در آب شناور کرده و بازي ميکنند.چند زوج جوان دست در دست هم از ميان گل هاي زيبا و

رنگارنگ عبور مي کنند .منظره زيباي شهر زير آسمان آبي در دور دست به چشم مي خورد و........

در تمام مدتي که مرد کنار پنجره اين مناظر را توصيف مي کرد؛ مرد ديگر با چشمان بسته در ذهن خود آن طبيعت زيبا

را تجسم مي کرد.در يک بعد از ظهر گرم مرد کنار پنجره رژه سربازاني که از پايين پنجره عبور مي کردند را براي

مرد ديگر شرح دادو مرد ديگر با باز سازي آن صحنه ها در ذهن خود؛انگار که واقعاّ آن اتفاقات و مناظر را مي ديد.

Shine

روزها وهفته ها گذشت.........................

يک روز صبح زماني که پرستار وسايل استحمام را براي آنها به اتاق آورده بود؛ متاسفانه با بدن بي جان مرد کنار پنجره روبرو شد که در کمال آرامش به خواب ابدي فرو رفته بود؛سراسيمه به مسئولان بيمارستان اطلاع داد تا جسد مرد را بيرون ببرند

پس از مدتي همه چيز به حال عادي بازگشت

مردي که روي تخت ديگر بستري بود از پرستار خواهش کرد که جاي او را تغيير داده و به تختخواب کنار پنجره منتقل شود

پرستار که از اين تحول در بيمارش خوشحال بود اين کار را انجام داد؛و از راحتي و آسايش بيمار اطمينان حاصل کرد

مرد به آرامي و تحمل درد و رنج بسيار خودش را کم کم از تخت بالا کشيد تا بتواند از پنجره به بيرون و دنياي واقعي نگاه

کند به آرامي چشمانش را باز کرد ولي روبروي پنجره تنها يک ديوار سيماني بود.

مرد بيمار تعجب زده از پرستار پرسيد: چه بر سر مناظر فوق العاده اي که مرد کنار پنجره براي او توصيف مي کرد آمده است؟....پرستار پاسخ داد: اوچگونه منظره اي را براي تو وصف کرده است در حالي که خودش نابينا بود؟او حتي اين ديوار سيماني را نيز نمي توانسته که ببيند. شايد او تنها مي خواسته است که تو را به زندگي اميدوار کند.

موهبت عظيمي است که بتوانيم به ديگران شادي ببخشيم عليرغم اين که خودمان در زندگي رنج ها و سختي هاي زيادي را تحمل مي کنيم.در ميان گذاشتن مشکلات زندگي با ديگران شايد کمي از رنج ما بکاهد اما زماني که شادي ها تقسيم شوند.اثري مضاعف را خواهد داشت.

اگر مي خواهي احساس ثروتمند بودن و توانگري کني ؛چيزهايي را به خاطر بياور که

پول قادر به خريد آن ها نيست.

نوشته شده توسط کیمیا نامدارپور در چهارشنبه 17 خرداد1385

لينك ثابت

All Rights Reserved 2005-2006 © by modiran80.Blogfa.com