مدیران هشتادی

» .

منوي كاربري

موسیقی

لينك دوستان

لينكدوني

آخرین مطالب

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

آرشيو ماهانه

آمار

چه دعایی کنمتان بهتر از این ( آزاد )

کاوه رفت اما ....... ( خاطرات )

می خواستم برای کاوه بنویسم اما از کجا شروع کنم نمی دونم. کاوه برای من یک دوست خاص بوده وهست. همه دوستان استراتژیک من به مانند گلهای خوشبو هر کدام ویژگی خاص خود را دارند و کاوه نیز برای من ویژگی های خاص خود رو داره مهمترین ویژگی کاوه برام مهربانی و همدردی اونه. شاید برای خیلی ها که با کاوه مراوده من رو نداشتند این قضیه عجیب بیاد. ( به زعم عده زیادی از دوستان) شخصیت جدی و خونسرد کاوه این رو بر نمیتابه، اما واقعا کاوه مهربان بود. بازی نمی کرد بلکه ذاتا مهربان و همدرد بود و لازم نبود کار عجیبی انجام بده این رو می شد حس کرد.

اما با اوصاف همه اینها مسئله اینه که کاوه رفته و مدتها از ما به قول امید دور خواهد بود. ناراحتیم رو نمی تونم پنهان کنم حقیقتا ناراحتم شاید الانم ماهها بشه نبینمش ولی همین که احساس می کردم این نزدیکیهاست آرامش پیدا می کردم. اما کاوه می باید می رفت نه به دلایل علمی و غیره ... .نه به دلیل وضع سیاسی مملکت بلکه به این دلیل که کاوه آرمانگرا ست و آرمانگرایی در جامعه شدیدا محافظه کار ما که مردم درگیر روابط روزمره سطح پایینشون هستند یک درد بسیار وحشتناکه، یه بار که با هم صحبت می کردیم و بحث رفتن یا نرفتنش بود می گفت اگه نشه پذیرش بگیرم میرم یه جای دور افتاده یه شهرستان دور افتاده و معلمی می کنم. یه آدمی که این رو میگه از روابط معمول انسانها خسته است می خواد بره یه جایی که انسانهاش پیچیدگی رفتاریشون کمتر باشه.

با رفتن کاوه دلم براش خیلی تنگه میشه و یاد روزهای خوبی میوفتم که باهاش داشتیم یاد جشن تولدش توی پارک ملت یاد سفر دیلمان و اون شب به یادماندنی که مجید اونقدر مسخره بازی در آورد که از خنده روده بر شدیم، خوزستان که با هم تو شلمچه بغض کرده بودیم و با چفیه عکس می گرفتیم، یاد مسیر بالای دریاچه نئور که با اون و حاج احسان جدا از بچه های دیگه توی غروب دل انگیز بهاری مسیر بکر و زیبای سوباتان رو قدم زدیم.و یاد زمانهایی که بحثهای بنیادین و چالشهای دوستانه که داشتیم و اون حجب و حیای خاص خودش رو در همه حال حفظ می کرد.

اما مهم اینه که من حسرت گذشته رو نمی خورم چه آنکه تا جایی که می توانستم سعی کردم در کنار کاوه باشم اگرچه در سختیهایش نتواستم کمکی برایش باشم اما تا اونجایی که تونستم حتی در جاهایی که خودش هم مطلع نبود هواش رو داشتم چون معدود دوستانی مثل کاوه هویت من رو تشکیل میدادن و دفاع از اونا در واقع دفاع از هویت خودم بود.به دلیل گذشته خوبی که با او داشتم خدا را سپاسگزارم و اگر دیگر هم به لحاظ فیزیکی کنارش نباشم اما همیشه تو ذهن من و تو قلبم اونجایی که خاطرات خوب توش مستقره یه تیکه بزرگ از اونجا متعلق به کاوه است که هیچکی نمی تونه بهش حتی نزدیک بشه.

براش بهترینها رو آرزو دارم

پ ن1: از نگار بابت راه اندازی گردهمایی خداحافظی از کاوه سپاسگزارم.

پ ن2: از محمدجواد ممنونم که در بدرقه کاوه در فرودگاه من رو تنها نذاشت.

نوشته شده توسط خبات در دوشنبه 18 مرداد1389

لينك ثابت

خداحافظي ( )

سلام دوستان

اميدوارم همگي خوب باشيد

همانطور كه مطلع هستيد كاوه مهاجري، از دوستان هشتادي ما هفته‌ي آينده براي ادامه‌ي تحصيل از ايران خواهد رفت. براي خداحافظي از كاوه، روز چهارشنبه ۱۳ مرداد ساعت ۶ الي ۶:۳۰ در دانشكده مديريت دور هم جمع خواهيم شد.

منتظر ديدن دوستان هشتادي هستيم

با تقديم احترام

نگار

نوشته شده توسط نگار عرب در دوشنبه 11 مرداد1389

لينك ثابت

انحطاط نمایشگاه ها ( )

بنا به رشتهی تحصیلی و موقعیت شغلی ام، معمولا توجهم به سمت نمایشگاه ها، سمینارها و کنفرانس ها جلب می شود.

زمانی که دانشجو بودم، بعضی وقت ها به همراه کیمیا و باقی دوستان به بعضی نمایشگاههای مرتبط و بعضا غیر مرتبط ولی جذاب سر می زدیم. معمولا چند ساعتی از روزمان به بازدید از غرفه ها و کنجکاوی در محصولات و خدمات ارائه شده می گذشت. بعضی از نمایشگاه هم که اینقدر بزرگ بود که با چند ساعت تمام نمی شد.

سالهای اولی که شاغل شده بودم نیز نمایشگاهها و سمینارها برای خودشان مقام مرتبه ای داشتند. شرکت در نمایشگاه نیازمند برنامه ریزی و رایزنی های بسیار بود و تقریبا میتوانستی مطمئن باشی که تعداد زیادی از مخاطبان کسب و کارت از نمایشگاه بازدید خواهند کرد .

........................................................

این روزها، هر روز بسته ها و فکس های زیادی به دست من میرسد که خبر از برگزاری فلان نمایشگاه تخصصی و فلان سمینار علمی دارد. مجریان مختلف به رقابت برای برگزاری نمایشگاهها پرداخته اند.

تعداد زیاد نمایشگاهها باعث شده است که اکثر آنها نمایش قوی ای نداشته باشند. یک تعداد غرفه ی پیشساخته ی دو در دو که با تعدادی استند و بنر تزئین شده است و نهایتا یک لپ تاپ هم در کنار غرفه دار وجود دارد.

شرکتها و سازمانها نمیدانند که آیا واقعا شرکت در نمایشگاه به نفعشان است یا نه؟ مخاطبان صنایع نمیدانند که آیا واقعا بازدید از نمایشگاهها اطلاعات دلچسبی عایدشان میکند یا نه؟

در حالی که کشورهای پیشرفته هر روز تلاششان برای برگزاری هر چه باشکوهتر نمایشگاههای مستمر و شناخته شده جهانی است، ما از اعتبار نمایشگاه هایمان کم میکنیم و به تعداد آن می افزاییم باشد که پول بیشتری نصیبمان شود

..............................................

تماسهای مکرر، ارسال بسته های اطلاعاتی، ارسال دعوتنامه به همراه اسم غلط انداز نمایشگاه و محورهای جذاب آن باعث میشود وسوسه شوم و سری به نمایشگاه مدیریت شهری الکترونیک بزنم. آن همه تبلیغ و آن عنوان دهن پر کن و آن محورهای موضوعی، همه و همه برای یک سالن از نمایشگاه بین المللی است که روی هم رفته 40 غرفه هم ندارد و تعداد بازدیدکنندگان آن به 20 تا هم نمی رسد. حداقل کاش غرفه ها سنخیتی با نمایشگاه و موضوع آن داشتند یا حداقل کاش کمی یکپارچه تر و جهتدار انتخاب شده بودند. متوجه شدم که پنل های ارسال پیامک، پارکهای علم و فناوری و یکی دو بانک خصوصی و چند شرکت نرم افزاری تمام آن چیزی است که مدیران مملکت ما اسمش را مدیریت شهری الکترونیک گذاشته اند. توقع داشتم با دیدن این نمایشگاه بفهمم که مدیران محترم شهرداریها و سازمانها و نهادهای محترم مرتبط با مدیریت شهری، چه کارهای مثبتی در این راستا انجام داده اند اما با یک سری غرفه ی در هم بر هم روبرو شدم که هیچ جهت و سازماندهی خاصی نداشت.

....................................................

تقریبا مطمئن شده ام که دیگر نمایشگاه های ما محلی برای تبادل اطلاعات و نمایش خدمات و محصولات و توسعه ی کسب و کار نیستند و جایی در 4P معروف بازاریابی ندارند.

این روزها نمایشگاه های ما تنها محملی برای پول درآوردن شده اند و بس ..... همین

نوشته شده توسط نگار عرب در جمعه 1 مرداد1389

لينك ثابت