با سلام

کم کم به چهاردهمین گردهمایی هشتادی ها نزدیک می شیم

من کمی در 13 تای گذشته غور کردم و گفتم که با شما هم در میان بذارم.

گردهمایی اول .خرداد 85.نهار . حوض خانه. تعداد کمی بود یادم نیست به واسطه چه کسی جمع شده بودیم.اما جالب بود.

گردهمایی دوم . شهریور (مهر) 85.افطاری .رستوران راد. پر تعداد ترین گردهمایی بود. حدود 40 نفر جمع شده بودند.به قول سهیل نوردرخشان سقف آنجا بسیار پایین بود و خیلی تاریک هم بود.! یکی از دوستان هم همراه غیر هشتادی آورده بود! بسیاری از دوستان آن گردهمایی بار اول و آخرشان بود.نمی دانم چرا؟

گرامی می دارم یاد مرحوم یاسر قراخانی را که از بچه های بازرگانی 80 بود و در حادثه ای به رحمت خدا رفت.

گردهمایی سوم. آذر 85 . نهار. حوض خانه. خاطره خاصی یادم نمی آید. فقط یادم است که خانم حقایق خیلی دیر رسید. اما رسید.علی ارواحی هم بود!

گردهمایی چهارم. اسفند 85 . مزار دکتر مصدق. متفاوت ترین گردهمایی بود که به همت تمام و کمال خبات به عنوان یک سفر یک روزه بر مزار مصدق برگزار شد.خیلی خوش گذشت. چند زوج هشتادی را برای اولین بار می دیدیم

گردهمایی پنجم. خرداد 86. عصرانه . رستوران بانی چاو. کیک تولد خوردیم ( یک کیک که مخصوص سه نفر بود) عکسهایش این قدر بد شد که قابل ارائه نبود. یادم هست که عده ای از آقایان دسته جمعی تقریبا اواخر برنامه رسیدن. یکشون همراه غیر هشتادی هم داشت !.

گردهمایی ششم . شهریور 86. افطاری . رستوران هتل مروارید.یک جفت کاملا هشتادی شیرینی ازدواج را آورده بودند.متوجه ازدواج یک جفت کاملا هشتادی دیگر هم شدیم. از طرف رستوران هم پذیرایی خوبی شد.

گردهمایی هفتم. آذر 86. نهار . رستوران حاج محسن. جای خوبی بود ولی به گفته دوستان کیفیت غذایش به قیمتش نمی ارزید. بعد از برنامه با بعضی دوستان رفتیم رستوران امیرکبیر و من تصمیم گرفتم دفعه بعدی گردهمایی را به آنجا ببریم.

گردهمایی هشتم . اسفند 86 . نهار. رستوران هتل پرشیا (رستوران امیرکبیر) . خوب بود همه چیز .با آن کسی که قرار داد نوشته بودم از آنجا رفته بود و من ظهر همان روز متوجه شدم و کلی مظطرب شدم.آخرش هم با یارو سر قیمت کلی دعوایمان شد.

گردهمایی نهم . خرداد 87. نهار.رستوران هتل پرشیا( رستوران امیرکبیر) . با اینکه دعوا شده بود باز رفتم همانجا . چون وقت نداشتیم دنبال رستوران بگردیم.چیز خاصی یادم نمی آید.

گردهمایی دهم. شهریور 87.افطاری. رستوران هتل پرشیا( رستوران امیرکبیر). با یه دوست خوب به نام آقای خیرالهی آشنا شدم که مدیر هتل و رستوران بود.8 تا 10 شب با او در رستوران گپ می زدم.تنها گردهمایی بود که خودم نبودم . (اگه گفتید چرا!!!) خبات می گفت خیرالهی به نحو احسن از بچه ها پذیرایی کرده است. خدا را شکر.آخرش عکس گرفته شده بود اما ما هیچ وقت عکسی از این گردهمایی ندیدیم.!

گردهمایی یازدهم. آذر 87 . نهار. رستوران هتل پرشیا( رستوران امیرکبیر) . خیلی راحت بود که نمی خواستیم دنبال رستوران بگردیم.دفعه پیش هم که خیرالهی کلی به بچه ها رسیده بود. پس باز هم رفتم رستوران امیرکبیر.اما خیرالهی از آنجا رفته بود. با این حساب باز هم همانجا را قرار داد بستم. هر کاری کردم از مدیر جدید هتل نتونستم تخفیف بگیرم. آخرش دوباره دعوای اساسی شد  سر قیمت ها.

گردهمایی دوازدهم. اسفند 87 . نهار . رستوران بوف . اولین گردهمایی بود که فست فود می خوردیم هر کس خودش حساب می کرد. برای ما خیلی خیلی راحت بود. این پیشنهاد خانم عرب بود. یکی از دوستان هم شاخه گل های بسیار زیبایی که رویشان نوشته شده بود گردهمایی هشتادی ها برای همه آورده بود. خیلی گردهمایی بی نظمی بود. بعضی غذایشان تمام شده بود که تازه بعضی از راه می رسیدند.

خرداد 88 . روزهای بدی بود پیامک  که اصلی ترین وسیله ارتباطی من و خانم عرب برای اطلاع رسانی بود قطع بود.همه جامعه در شوک بود. نشد که گردهمایی سیزدهم را برگزار کنیم.

گردهمایی سیزدهم. شهریور 88 . افطاری . رستوران هتل مروارید. چند دوست جدید را می دیدیم.بعضی فکر می کردند پرونده گردهمایی ها با برگزار نشدن گردهمایی خرداد 88 بسته شده است اما این طور نشد. آخرش نفهمیدم از کی دونگ گرفتم از کی نگرفتم چون همیشه می نوشتم این بار ننوشتم.

به امید خدا نزدیک می شویم به گردهمایی چهاردهم.

در این میان مواردی که کلی به نظرم می آید برای گفتن این است که

-یک کار نکردیم. اون هم اینکه یک دفتر بزرگ اختصاص بدیم و توی آن هر کس در هر گردهمایی که آمده بود یادگاری می نوشت یا امضا می کرد. این را خیرالهی گفت. اما دیر شده بود.ولی اگه می شد خیلی جالب بود.

-بعضی می گفتند که گردهمایی ها شش ماه شش ماه باشد. اما تا حالا سه ماه سه ماه بوده است.

-همه گردهمایی ها در روز پنجشنبه برگزار شده است. اما متاسفانه بعضی از آنها را به جبر زمان از پنجشنبه آخر فصل اندکی جابه جا کردیم.

-دونگ هیچ گردهمایی تا به حال از 7000 تومان بیشتر نشده است.

-برای من سخت ترین کار گردهمایی این است که روزهای نزدیک گردهمایی در تماس با خانم عرب باید معلوم کنیم که چند نفریم.

-بعضی ها خیلی منظم و بعضی ها خیلی بی نظمند.

 شما هم اگر خاطره خاصی دارید بفرمایید . مشعوف می شویم.

می خواستم اسامی دوستان حاضر درهر گردهمایی ها راهم بنویسم . خیلی طولانی و حوصله برمی شد. از همین طولانی شدنش هم معذرت.

نوشته شده توسط پوریا در چهارشنبه 11 آذر1388

لينك ثابت